not in a million years

from zagreb with love

2010-12-14T02:33:00.000-08:00

gitmesen?

2010-08-20T07:32:00.000-07:00

Any place looks good to me as long as you run with me away from here

2010-05-26T00:56:00.000-07:00

The Black Heart Procession Istanbul Konseri'nin benim icin hic bir sey ifade etmedigi bir dunyada yasamak cok garip.

cocukluga veda..

2010-04-21T13:10:00.000-07:00

gunlerdir babaannem ile ilgili anilarimi hatirlamaya calisiyorum. bir cok mutlu cocukluk hatirasina ev sahipligi yapmasi disinda, nedense beraberce gecirdigimiz en azindan bir gunu bile kafamda yeniden canlandiramadigim icin huzursuzdum. olumunden onceki gece hastane donusu de ruyamda, -muhtemelen olum haberi aldigimiz telefonun gelmesine yakin bir zaman diliminde, sadece hasta oldugu donemlere dair olaylari goruyordum. sonraki gunlerde zaten o telas ile kimsenin nedense herhangi bir aniyi canlandirma girisimi olmadi. onu da ayri bir yazi ile incelemek lazim zaten. 6 yasimdan beri cenaze evi gezerim, boylesini hic gormedim. elinde oyuncakla gezen 3 yasindaki cocugun gegirmesinin cikardigi ses kulaklarimdan silinmiyor. her neyse, bugun artik gelenden gidenden bezmis bir sekilde glee izlerken az once, bolumun sonunda calan 'like a prayer' hafizam icin tetikleyici vazifesi gordu. bir anda star tv karsisinda ders calisma numaralarim, ninja turtles, reklam yerine donen klipler derken 80'lerin sonunda 90'larin basinda babaanne ile buyumek basligina entry girebilecek kivama geldim. fakat bir yandan da tum bunlari hatirliyor olmam ayse ugurlu efsanesi ile birlikte cocukluguma, minderlerden yapilan satolara, canli vitrin mankenlerine, kocaman balkonlara atilan halilara, tas merdivenlere de veda ettigimi fark etmeme neden oldu. icim burkuldu biraz. mezarlikta ceren'in toprak atisinin ardindan nefes alamayisimla birlikte baslayan seruvenden cok uzak, icten ice uzuldum. ben simdilik cocukluguma veda ettim ama anne ve babasini kaybeden insanlarin cocuk olmaya veda ettigini dusunup teselli bulmaya calistim..

Bir bavulla gidip uc bavulla donme sanati.

2010-02-05T04:19:00.000-08:00

yil 2010

2010-01-03T12:57:00.000-08:00

2010'un avrupa kultur baskentlerinden birinde, toplamda en fazla uc saati bulacak bir sinema deneyimi sirasinda hayretler icinde kalabilecegim olaylarla karsilasabiliyorum ya, pes diyorum baska da bir sey diyemiyorum. en sacmasi da koltuk ve sira numarasinin internetten secilebildigi bir teknoloji ile girilen salonda, 'herkes karisik oturdu ya, biz de buradayiz siz de gecin soyle oturun bir yerlere' diyebilen insanlarin varligi. azicik insan olun, olamiyorsaniz da lutfen ama lutfen evlerinizden cikmayin.

we don't

2009-12-13T03:58:00.000-08:00

dun gece canan'in bekarliga veda partisi icin galatasaray'daki we'deydik. cezayir'in rezervasyon alirken o kadar insanin ne yiyip ne icecegini bilip soylememi beklemesi ve uzerine 200 kisilik rezervasyonlari oldugunu iddia etmesine uzulmemistim. bastan beri onerdigim ve en azindan gecenin bir yerinde mutlaka ugrayalim dedigim we ile telefonda yemek rezervasyonu yaptirirken herhangi bir sorun yasamadim. konustugum kisiye -taksim'de kimi mekanlarin bekarliga veda deyince aklina kina tepsisi geldigini ve bu durumdan hakli olarak rahatsiz olduklarini bildigim icin, orada bulunma nedenimizi ve kafamizda bulunacak tul miktarini soyledim. korkulacak bir sey yoktu, kimse bir anda yuksek yuksek tepelere esliginde mumlarla ortama giris yapmayacakti. yine de gelen giden trafigi, hediye edilecek sacmaliklar ve arka arkaya dizilecek shotlar rezervasyon yapan kisinin de aklina gelmis olacak ki kendi istegi ile bizi ust kata yerlestirmeyi ve bu bilgiyi de benimle paylasmayi uygun gordu.

o super soguk havada, gun boyu yuruyus ve eylem tarzi gosterilere ev sahipligi yapmis taksim'de, aksam saat 8'e dogru galatasaray'in arka sokaklarinda in cin top oynuyordu resmen. we'den iceri girdigimizde kapinin onunde bir masada bizden birinin oturdugunu gorduk. rezervasyon benim adima oldugu icin baska bir isim soylenmistir belki diye kontrol ettirdik ama o sirada yanimizda beliren isletme muduru ust katin rezerve oldugunu soyledi. biz de kendisine o rezervasyonun bize ait olmasi gerektigini belirtirken gelen soru 'kiminle konustunuz, ben buranin isletme muduruyum?' idi. simdi bir yere rezervasyon yaptirirken isim almak zorunda olmadigim gibi, almadigim icin de haksiz konuma dusmemem gerek normal sartlar altinda degil mi? yok ama her isimiz turk usulu yapilir bizim. mesela 10 kisilik yer ayirtilmis olmasina ve bir vapur kacirip 20 dakika gec kalmis olmamiza ragmen orada yeniden 'kac kisi olacaksiniz bu masayi da getirelim mi?' muhabbetleri ile ayakta gecen dakikalar, herkesin yemek yiyecegi bilgisi yine rezervasyonda verilmis olmasina ragmen bir masanin ucuna ilistirilen uc sandalye ile sigmasi beklenen tabaklar, toplamda 6 kisilik hadi bilemedim 8 kisilik masanin etrafina tren gibi dizilen sandalyeler nedeni ile birinin kalkabilmesi icin yanindaki 4 kisinin de kalkmasinin gerekliligi ve en onemlisi de isinmak icin sokakta duran sobalarin yanina gitmenin akillica olmasi.

ben artik bu cin olmadan adam carpmaya calisan isletmelere tahammul edemiyorum. sanirim uc dort ay oncesine kadar muzik ve icki sunmakla yukumlu bir yerde calistigim icin bir yerin nasil oldurulamayacagini cok iyi biliyorum. olmuyorsa aynen bizimkilerin yaptigi gibi kapasinlar dukkani gitsinler. we hakkaten mekan olarak zor. zaten ufak ve disaridaki alani kullanmadigi anda degil 35 kisilik dogum gunu rezervasyonunu al iste 10 kisilik yemegi bile becerebilecek durumda degil. italyan mutfagi agirlikli menu hazirlamis -ki onu da siyah ustu okunmayan bir beyaz ile yazmis, isigi actirmak zorunda kaldik- ama kocaman tabagimi koyabilecegim bir masa sunamadi bana, cantam kucagimda oturmak zorunda kaldim, paltomu sandalyeme asmami onerdi, kadehi baskasi ile karismis birine yeni kadeh vermek yerine 'buralardadir biz almadik' demeyi secti. aramiza gec katilan son kisinin yemegini bogazina dizmek sureti ile kosarak uzaklastik mekandan. sonucta butun gece orada kalip yiyip icme niyeti ile gitmistik mekana ama olmadi.

baktik ki menudeki fiyatlara aldanip, duzgun bir hizmet bekledigimiz yerler bizi hayal kirikligina ugratiyor o zaman paramiz cebimizde kalsin diyerek tunel'deki kafe pi'ye gittik. kapidaki guvenlikten icerdeki garsonlara kadar herkes rezervasyonumuz olmamasina ragmen seferber oldu bizim icin. o kalabaligin icinde diger musterilerin de anlayisli cikmasi sayesinde insanlara masalari degistirtip bize bir kose ayarladilar. bolca tebrik ettiler, o gece bronx pi'deki konsere hepimize davetiye verdiler ve tabi bizi kirmayip canan icin bir guzellik de yaptilar.

demek ki neymis ozellikle bu krizde, sigara yasaginda ve karda kista musteri velinimetmis. sevelim koruyalim onlari. catala, tabaga, kadehe takilmayip efendi gibi yiyip icip eglenebilmeleri icin gerekli basit kosullari -isinma da dahil buna evet- saglayalim, saglayamiyorsak da bu iddia icerisine girmeyelim, oldu da girdik diyelim fiyatlarimizin sunabildigimiz hizmetle ortusebilir olmasina dikkat edelim.

ne 1 aralikmis.

2009-12-02T05:58:00.000-08:00

uc sene once de yine 1 aralik gunu bir arkadasimin babasinin cenazesi icin camideydim. dun yine..

birer birer arkadaslarimin babasiz kalmaya baslamasi bir yana, hayatin kimseye ayricalik tanimadan herkesi teker teker aldigi gercegi sanirim en cok cenazelerde insanin aklina geliyor.

artik kendi adima ne yazik ki bu konuda kayda deger bir tecrube edindigim icin bu tur ortamlarda ne kadar zor ve aci verici olursa olsun bulunmak gerektigini hep savunuyorum. az once omer'den gelen mail da zaten dun yine ne kadar dogru bir karar verip oraya gittigimizi kanitladi. ne olursa olsun, ne kadar uzuleceginizi bilseniz de o aciyi paylasmak icin gidin. zaten cenazenin sahipleri kadar aci cekebilmeniz mumkun degil ama orada tutacaginiz bir el, dokunup pit pit yapacaginiz bir omuz inanin cok sey ifade edecek o insanlara.

gidip o insanlara destek vermeye karar verdikten sonra, yanlarinda kendinizi bir sey soylemek zorundaymis gibi hissetmeyin. bu tur zorunluluklar insanin sacmalamasina yol acar genelde. konusmayin, siz de uzgunseniz ve bir sekilde uzuntunuzu dagitmaya, baska seylerden bahsetmeye ihtiyaciniz varsa ki bu cok normal oluyor o ortamda, gidin uzakta bir yerde konusun kiminle ne konusacaksaniz. onemli olan orada varlik gostermeniz en onde tabutun basinda ya da cenaze sahiplerinin yakininda insanlara bir rahat nefes aldirmadan konusup durmaniza gerek yok.

bir kosede durup konusmaya basladiniz diyelim, kendinizi kaptirip insanlari yargilamayin. kimin basinin acik, kimin kapali oldugunu o anda inanin kimse umursamiyor. kimse kafalari sayip hesap tutmuyor. siz de tutmayin, rahat olun. icinizden nasil geliyorsa oyle yapin. eger ki icinizde bulunan 'birilerini elestirmeliyim' durtusune yenik dusecekseniz de gerekli butun sartlari getirdiginizden emin olun, komik olmayin lutfen.

tum bunlara ek olarak olen kisiye olan yakinlik durumunuza gore katilip katilmayacaginiza karar verdiginiz mezarlik ve okuma tadinda devam eden asamalari da vardir bu sevimsiz gunun. kimsenin bu bilgilere ihtiyac duymamasini diliyorum ben tabi yine.

i heart ny

2009-11-09T11:13:00.000-08:00

eskiden olsa derdim ki tatilde tarihi ve kulturel zenginliklere sahit olmak beni heyecanlandirir, iste avrupa'nin o duzeni, yesilligi ve sakinligi mutlu eder falan da filan. yine tekrar tekrar gitsem cok mutlu olacagim avrupa sehirleri, gormedigim ama cok ovuldugunu duydugum ve fakat simdilik icimde herhangi bir merak istegi olusturmayan yerler ya da arkadaslarimin yasadigi sinirsiz konaklama hakkina sahip oldugum ulkeler var tabi. iki gun sonra schengen'im gelince gitmeyecek miyim bir yerlere? tabi ki evet. ama ozellikle son gezimden sonra anladim ki gitmeden dunyanin en fantastik katedralini gorecek olmak heyecan vermiyor artik, onunde big'in limuzininin icinde bekledigi kutuphaneler kadar. ne yapabilirim, nereye gitsem ne yapsam diye dusunurken yardimima yine en yakinimdakiler kostu tabi ki. bir kac gunluk bir planlama ile vize randevusunu alip evraklari toplamaya basladik. sayfalarca kagit vardi dosyamda gorusmeye gittigimde bir tanesini bile cikarip gostermedim. sanirim onceki vizelerimin hep ticari olusu nedeni ile calistigim yer ile ilgili bir belgeye ihtiyac duymadilar. eski uk vizelerimin de buradaki koklu aile baglarimi kanitlamaya yeterli oldugunu dusunuyorum. yaklasik iki dakikalik gayet eglenceli gecen mulakatin ardindan 10 senelik vizemi aldim. ingilizce bilmeyenlerin bankolari gereksiz uzun mesgul ettiklerini balikesir universitesi diye ortaligi cinlatan kizdan, turk gorevlilerin amerikalilara gore turklere daha ters davrandigini ise parmak izimi verirken okudugunu anlamamakta direnen adamdan anladim. bu gune kadar aldigim en kolay vize oldugunu soyleyebilirim. zaten ben tatilin vize derdi olmayanini, cok sevilenlerle yapilanini, icinde bolca alisveris barindiranini severim. yoksa kanalmis, meydanmis, kiliseymis isim olmaz!

shame on me

2009-10-27T09:03:00.000-07:00

nasil ki tasinali dort ay olmasina ragmen karsidan karsiya gecip sahilde sabah kosusu yapmaya iki gun once basladiysam, telefonuma facebook application'i kurmam da on ayimi aldi. insanlarin facebook'tur cep telefonudur bilmedigi bir dunyada yasama arzumdan sanirim herhangi bir uzuntum olmadi bu konuda ama guzel havayi kacirip korkunc ruzgar esliginde kosmak hos olmadi. neyse ki imdadima yarin sabah tchibo yetisiyor. yasasin fonksiyonel bant.

bildigin uzulmek

2009-10-19T04:09:00.000-07:00

uzun zamandir kimseler icin, bir daha ne zaman gorebilecegimi bilememekten oturu bu kadar uzulmemistim. umarim tursudan yapilan vampir dislerini, parmaklara cizilen biyiklari, son olarak hediye edilen saw kagitlarini, bubirnaneminaneminaneminaneminanemi'ye verdigim sokak yikan tepkilerimi, futbolcu olacagim gercegini ogrendigim anlari, cay bahcesinde altin gunu planina verdikleri cevabi, her gun 'hero of the day' olmayi basarabileni, bana en cok benzeyeni, dergiden yirtilmis sayfayi, pantone katalogu fikrini, ikiz problemini, ah yanar doner a acayipsin'i, dunia'daki muzikleri, karga'daki son ickileri, lokal'den donus yolunu, mono'daki klipleri, gizli bahce'deki konusmalari, sadece bizim icin duzenlenmis partiyi, kahvalti sofralarini, hadise kliplerini, evdeki cay&kahve&alkol seanslari, hep gulmeyi, cok eglenmeyi, cok konusmayi/konusamamayi hep hatirlamak istiyorum. tum bunlar yuzunden, bir masa dolusu hediye ile birakilmis olmaya da sevinemiyorum.

ben bir kucuk sosisim ve vatanimi seviyorum.

2009-10-16T15:31:00.000-07:00

hangi hasta beyin 7-12 yas arasi cocuklarin katildigi yaz kampinda yanlis bir sey yapan almanlara ceza olarak bu cumleyi turkce soyletir? ayrica ipsu sen yonca evcimik dansi meselesini acmasaydin, ben burak kut posterine sarildigin gunlerden bahsetmeyecektim hih!

feels good to be here

2009-10-12T05:26:00.000-07:00

iki gun yuruyunce bacaklarimin kopmanin esigine gelmesi rahatsiz edici. sahilden cay bahcelerine uzanan sidikli merdiveni cikarken aylarin emegi, giden 4-5 kilonun nedeni spora inat, nefesimin kesilmesi de anlamsiz. ama gel gor ki hayatta, giderek mastercard reklamina donusmeye hazir bu yaziya ilham veren epey anlamli seyler de mevcut. carsidaki balikcilarda, manavlarda, hatta organik cay deneme dukkaninda bile gordugu renkler ve yiyecekler karsisinda saskina donmus, elde fotograf makinasi dolanan bir tiple birlikte cok yurumek, sabahlari lezzetli kahvalti sofralari hazirlamak ve kalkmak bilmemek, turk olmayan birini yaninda getirdigin icin rusvet olarak verilen cig kofteyi kadikoy'un orta yerinde kimseye aldirmadan mideye indirmek, cok yorulmak, az uyumak, yine de mutlu olmak. bunlar hep sevdigimiz seyler. bu saatten sonra sanirim kimse benim insan sevmedigimi iddia edemez, ben dahil.

sinirden deliye donmeme neden olanlar

2009-10-04T10:50:00.000-07:00

ortalama huzurlu ve mutlu hayatimda kilic ve kalkanimi kusanmama neden olan insanlari buradan sizinle paylasmaya baslamak istedim. giderek okunasi olmaktan uzaklasan bu blog da bari bir ise yarasin, mesaj versin insanlara.

- konunun populer olmasi nedeni ile listenin basina berkan'in kafasina ayakkabi teki firlatan x gazetesi editorunu koymak istiyorum. isim vermiyorum ki aratip gelen olmasin buraya. gorunce kahkahalar atan insanlarin aksine ben epey sinirlendim ve uzuldum.

- mis gibi yapanlardan hoslanmiyorum. sirf bunun ustune zamaninda bir derste bolum baskani ile epey konusuldugunu, hangisinin mis gibi yapmak hangisinin rol yapmak oldugu uzere tartistigimizi hatirliyorum. neyse, hicbir sey olamadiysam bile iyi veya kotu durdugu yeri bilen bir insan oldum hep, bundan da gurur duyuyorum gayet. herkesin aklina getirdigi ama bir turlu dile getiremedigi 'yazik degil mi sana, nasil izin verdiler buna?' sorusunu soracagim gunu de heyecanla bekliyorum.

- bana kafasinda canlandirdigi kadar deger vermedigi her bir davranisindan belli olan insanlarin, bunu inkar etmesinden hoslanmiyorum. durust olsak birbirimize daha kolay, guzel ve yasanilasi bir hayatimiz olmaz mi? sen sevdigin insanlarla sevdigin seyleri yaparak zaman gecirirsin, ben de bunun bilincine varir ve beklenti icerisine girmem degil mi?

- 95 dogumlu insanlarin bir cumartesi sabahi, bilgisayar oynamak, keman calmak, arkadaslari ile bulusmak veya ne bileyim ders calismak yerine, kendisinden 38 yas buyuk olan insanlara hesap sormaya veya sordurulmaya calismasindan, bu olaylara alet edilmesinden hic hoslanmadim.

- carsamba gunu ameliyat olmak icin hastaneye yatacak bir ese sahip olan, raporunu, mr'ini kim gorse 80 yasinda oldugunu sanan ama aslinda 52 yasinda olan ve halk arasindaki tabiri ile 'inmeli hasta' annemden, dun, bugun, yarin ya da herhangi bir gun varligini unutmak icin cabaladigimiz birinin yol actigi eylemlere karsi anlayis gostermesini bekleyen insanlardan hoslanmiyorum.

- benim uc bes sene once yasadigim hayati kopyalamak icin caba gosteren insanlara hem sinirleniyor hem de uzuluyorum. bak guzel kardesim ne o eski sevgilimden bir is cikar sana, ne de o hayatimdan cikardigim icin bugune kadar pismanlik duymadigim insanlardan arkadas olur. birak bu isleri, move on. hadi canim benim.

bu postun mesaj kaygili son post olmasini, bir daha 'aman ya ne ugrasicam' deyip gecebilecek kadar sakin olmayi, bunlari yazacak kadar sinirlenmemeyi tum kalbimle diliyorum. simdi siz de dileyin benim icin, hadi bakalim.

let's pick a date, who is with me?

2009-09-29T14:48:00.000-07:00

THE BLACK HEART PROCESSION (Europe tour)

25/11/09 : 4AD – Diksmuide (B)
26/11/09 : Toutpartout 15 years @ Scala – London (UK)
27/11/09 : Paradiso – Amsterdam (NL)
28/11/09 : Vera – Groningen (NL)
29/11/09 : Toutpartout 15 years @ Botanique – Brussel (B)
30/11/09 : Knust – Hamburg (D)
01/12/09 : Festsaal Kreuzberg - Berlin (D)
02/12/09 : Beatpol – Dresden (D)
03/12/09 : Feierwerk – Munich (D)
04/12/09 : Flösserplatz – Aarau (CH) (+ Efterklang)
05/12/09 : Estragon – Bologna (I)
06/12/09 : Alpheus – Rome (I) (+ Scout Niblett)
07/12/09 : Magazzini Generali – Milan (I) (+ Scout Niblett)
08/12/09 : L’Usine (Kab) – Geneva (CH)
09/12/09 : Primavera Club @ Apolo – Barcelona (ES)
10/12/09 : Primavera Club @ Bikini – Barcelona (ES)
11/12/09 : Primavera Club @ Circulo de Bellas Artes – Madrid (ES)
12/12/09 : Primavera Club @ Teatro Alcazar – Madrid (ES)
14/12/09 : Kafe Antzokia – Bilbao (ES)
15/12/09 : Espace Tatry - Bordeaux (F)
16/12/09 : Antipode – Rennes (F)
17/12/09 : Point Ephemere – Paris (F)
18/12/09 : Epicerie Moderne – Lyon (F)
19/12/09 : Theater Palace – St. Gallen (CH)
20/12/09 : Gebäude 9 – Köln (D)

how on earth could i be anymore obvious?

2009-09-28T08:28:00.000-07:00

'37 dogumlu insanlarin, evinden yerinden hayatindan uzakta, personal butler olarak kullanilmadigi bir dunyada, bu duruma itiraz edebilen ve/veya karsi olabilen insanlarla bir arada yasamayi arzuluyorum.

kendini 'yeni'ye birak*

2009-09-24T08:21:00.001-07:00

her seyi dusunmeyi kisa bir sureligine birakmak istiyorum.

*bir garajistanbul cagrisi.

tatil severim, bayram sevmem.

2009-09-22T02:19:00.000-07:00

son bir yilda cep telefonuma yeni insanlar kaydettigimi hatirlamamin en kolay yolu bayram mesajlari oluyor. beni bilenler gondermez cunku. sabah 8'de gelen mass tebriklerin anlamsizligini sorgularken, bir de uzerine kapiya dayanan davulcu tuz biber ekti resmen. sonra gun ortasinda 'e aciyoruz tamam ama' diye seker istemeye gelen cocuklara bagirirken yakaladim kendimi. nasil olsa birileri akraba ziyareti bekliyordur, kapiyi acarlar dusuncesi ile dergi satisina cikmis genclere de yakalandik, tam oldu. bu ev biraz ayakalti sanirim, bir cozum bulmak lazim.

cuma sakinligi

2009-09-18T13:22:00.000-07:00

her kadikoy'e geldiginde aramayi ihmal etmeyen erenleri seviyoruz. o anda kadikoy'de olup bulusmayi gorusmeyi de seviyoruz. yakin bir gelecekte eren, ilker ve oguzcan trio'sunun moda'da yasayacak olma ihtimalini ise daha cok seviyoruz.

neyse, ne diyorduk..

2009-09-16T11:36:00.000-07:00

Bugun abuk subuk bir video izledikten sonra aklima geldi de, bir erkegin 'felan' kullanmasinin affedilir yani yoktur bence. (Bu arada sok yerine sik deme yasimiz gecmedi mi? Ilkokulda miyiz boyle seylere guluyoruz, nedir?)

Gecenlerde bir arkadasima x bir kisinden gelen mesaji, noktalama isaretlerinden sonra bosluk birakmadigi icin ciddiye almadigimi anlattigimda, abartmis oldugumu soyledi. Aslinda sozlukte baksak 2001 yilina ait butun entrylerimde aynisini yaptigim gorulur. Ama yani 18-19 yaslarindaymisim o zamanlar ve su an o yaslarda insanlarin ne kadar sapitip sacmalayabilecegini goruyorken varsin hatam bu olsun diyebiliyorum. Yaasitlarim ya da benden buyuklerde gorursem affetmem bastan soyleyeyim. Benden buyukler demisken, ben 35'ine kosan insanlarin hala v yerine w kullanmasina da anlam veremiyorum, uzgunum. COK CIRKIN gozukuyor, gercekten. Ozellikle is ile ilgili yazismalarda falan lutfen dikkat edelim, su guzel ortami bozmayalim.

Hala sesli harf kullanmayan insanlara ise bir sey soylemeye ben utaniyorum gercekten. Onlar kullanmaya utanmiyorlar. Bir tanesini yamacima alip alfabeyi bastan sonra yazdirmayi planliyorum, bakalim sonuclarini hepimiz bekleyip gorecegiz!

Hello World

2009-08-29T13:39:00.001-07:00

Blog'un sekli semali degisti. bir ara bakacagim, fontlar gozume batiyor. Gadget da kalmadi ama hiiiic ugrasasim yok. Zaten iki template sececegim diye o kadar soylendim ki resmen istemedim bakmayi. Icerige de el atasim var aslinda mayistan beri. Surekli bir oradan oraya nasil gidilir, bilmemne otelleri ya da orasi burasi arasi mesafe gibi keyword'ler ile gelen insanlari gorunce daha cok gezme/gorme post'u yazasim gelmisti. Uzun bir denemem de oldu aslinda ama bu aralar hevesim yok. Belki siradaki gezimden sonra tekrar yazasim gelir. Neyse, haydi bakalim...

hayat ne tuhaf sey, ne tuhaf hayat

2009-08-26T14:18:00.000-07:00

Sadece kan tahlili yaptirmak icin gittigim yerde, hayatimda ilk kez gordugum bir doktorun kurmus oldugu ucuncu cumlenin 'olumlerle bas etmeyi ogrenmelisin, buna bir care bul ama' olmasi; benim ise konusmanin sonunda 'evet basta korkunc bir izlenim birakmis olabilirim ama o kadar da manyak degilimdir' diye durumu kurtarmaya calismam falan. cok ilginc bir sabahti. yarin daha da ilginc olacak diye korkuyorum.

i love you baby, oh please don't hate me

2009-08-21T13:25:00.000-07:00

kimsenin ve hicbir seyin keyfimi kaciramayacagi uzaklikta oldugum(uz) icin cok mutluyum.

hazir tatilim de gelmisken, her an 6 kasim salamanca konserlerine bilet alabilirim. o derece.

olan biten

2009-08-01T12:55:00.001-07:00

- su aralar sahili daha cok seviyorum. toprak kokusuna ve yesilliklere alismak, barismak ile mesgulum. doga ile yasamak ilginc hakkaten, cogu zaman gordugum kus tuyu ile ne yapacagimi bilemiyorum ya da sahilde yalinayak dolasan insanlarin yaninda topuklular ile kendimi bulabiliyorum. zamanla alisacagim sanirim pikniklere de, yuruyuslere de...

- burcin ve deniz'in ev sahipliginde super eglenceli gececek partide nikah sahidi olacagimi ogrendim. buyuk guc buyuk sorumluluk getirir. simdiden basladik calismalara. eminim sahaneler sahanesi ve ziplamayanin fenerli oldugu bir gece olacak.

- alisveris yapmamistim uzun bir suredir. benim icin yaratilmis kot pantalonlari bulmak icin var olan dukkanin kapaniyor olusu ile birlikte, girdigi indirimi degerlendirdim. gercekten su an kislik bir seyler almadigim icin pismanim, havalar sogudugunda ne yapacagimi bilmiyorum. bir de roman'dan bir kac parca kiyafet aldim. belki 10 gun sonra gittigimde yine bakabilirim, bilemiyorum. artik benim icin bile fazla kiyafetim olduguna inaniyorum, dolaplara sigmamak, yeni dolaplar, askilar almak, secerken zorlanmak ve verilecekler limitimi 6 ay icinde giyilmemis olanlara dusurmek istemiyorum hakkaten. yaziktir gunahtir.

- friends izledim 10 sezon. '94'de cekilmis diziyi mi izliycem simdi aman ne ilginc friends haha' diye dusunup uzak durmustum hep. ama tabi referansi iyi yerden olunca oturduk basladik bitirdik bir cirpida. 10 sezonu dusununce 6. sezon finalinin benim icin en guzel bolum oldugunu soyleyebilirim rahatlikla. bir de phoebe buffay spin-off'u cekselermis keske, basindan kalkmazdim. friends disinda son bir kac ayda dexter'in ve lost'un izlememis oldugum son sezonlarini ve ikinci sezonunun cekilecek olmasina hayret ettigim joss whedon yapimi dollhouse'u izledim. true blood'in yeni sezonu basladi ama henuz vaktim olmadi bakmaya.

- ali'yi gordum. bir gece yarisi olabilecek en guzel surprizlerden birini yapti ve gitmeden gorusmus olduk. kendisinin brown'a tam burslu kabulunun ardindan bu sezon gossip girl'u daha bir dikkatle izleyecegiz.

- alo serkan iyilesiyormus, ameliyati da basarili gecmis. bir gun once artik iyi bir haber duymuyoruz derken bugun ilac gibi geldi bu resmen.

- sedir'i yagmaladik gecen gun. deterjan kutusundan, yeni taki kutularina, kap kagitlarina, cizim defterlerine, fotograf kutularina kadar ne var ne yoksa aldik. hakkaten benim gibi esya ve sus pus sevmeyen bir insani aslinda ilaclar da kutuda dursa, simdi buraya renkli kagitlar koysak, buzdolabinda da klimt magnetlerine yazalim alisveris listemizi modelinde birine donusturebildilerse, demek ki zevkli ve kaliteli urunler ithal ediyorlar diyorum. d&r ile anlasmali olmalari da sahane zaten. yildizli pekiyi veriyorum.

iyi olmak, mutlu olmak...

2009-07-29T06:52:00.000-07:00

hayattaki tum cirkinliklere, acimasizliklara, yalanlara, kotu insanlara inat, saglikli uyanabildigimiz her gun guzel gececektir.

kupe, yuzuk, bilezik, kolye, toka...

2009-07-21T06:35:00.000-07:00

kadikoy'un mevsimi geldi..

2009-07-01T11:30:00.000-07:00

karsi apartmanimizda kedi besleyen teyzenin bir gecelik yoklugunu firsat bilip, masanin ustune cikip dans eden erkekler sokaga muzik yayini yapmaya basladiginda anlamistim. onlarin mezdeke esliginde gelistirdikleri kivrak figurlerine bakip, imrenmemek elde degil. ben tabi her yil oldugu gibi bu sene de panjuru ve cami sikica kapatip, evin icine dolan gurultunun yarattigi bas agrim icin ilac almayi tercih ettim. umarim bu sene son kez ibrahim tatlises dinlemisimdir.

4 numaranin gidisi ile baslayan tasinma turlari da hiz kesmedi. mesela bir kac saat once birilerinden odunc aldiklari hali temizleme firmasi minibusu ile yolu kapatan 'delikanli' grup, hurclara tikistirdiklari esyalari yuklerken, arkada varmak istedikleri noktaya gidemiyor olmanin verdigi sinir ile kornadan elini cekmeyen soforler isyan etmekte, fakat mahallemizin genclerinden gelen 'senden mi ogrenecegim nasil duracagimi?' gibi super mantikli tepkiler ile karsi karsiya kalmaktaydilar.

yine yazin gelisi ile artan sevgili kavgalari da aksamlarimizi senlendirmeye devam ediyor. dun bir tanesinin kizi duvara carpmasinin ardindan bugun de bir baskasi, ross'un dugun sahnesine kufurlerle eslik etmis oldu. bu arada ross'un carol'dan sonraki ilk kiz arkadasi ile yalniz kaldigi sahnede 'girl you'll be a woman soon' calmasi nedir peki? oldum gulmekten hohoho (5. sezona yeni gectim bu arada spoiler verme sakin burcin!)

son olarak bu yazin bize kazandirdigi en guzel seylerden biri olan mahallemizin cocuklarindan bahsetmek istiyorum. kendileri ile ilk kez annem hastaneden ciktiktan sonra tanismistim sanirim duvarimizi sobelediklerinde. o zamanlar pek onemsememistim bu yeni tureyen guruhu. fakat artik toplarini panjuruma kistirmalari olsun, kapinin onunde ciglik cigliga onun bunun zilini calmalari olsun, ne bileyim turk dizilerinden sessiz sinema oynamak icin penceremin onunu secmeleri olsun, bana top kesen yasli teyze olmaktan baska care birakmadi.

'daha bugun temmuza girdik, sen sabir ver bana rabbim bu yaz bir gecsin' isimli yeni eserimi bestelemek uzere gitarimin basina donuyorum izninizle..

havalar nasil olursa olsun, bizim havamiz iyi olsun

2009-06-26T03:50:00.000-07:00

iki gecedir suren heyecandan uyuyamama deneyimlerimin ardindan bu aksam rahat bir uyku cekebilirim sanirim.

sahil sezonu acilsin, catismalar baslasin.

2009-06-08T06:58:00.000-07:00

resmi olmayan acilisi cumartesi gecesi yaptik. biraz aceleye geldi, ortuler benden, atistirmaliklar migrostan, taksi beyoglu anadolu liselilerden. simdi diyorum ki acaba her aksam gitsek sadece dursak, yanimiza kopekler gelse, yoldan yine tanidik birilerini gorup durdursak, cagirsak butun karsinin taksisi arkadaslarimizi guzel olmaz mi?

Annem artik iyilesti!

2009-06-04T03:45:00.000-07:00

Annem iyilesti. Onu bir daha bu kadar saglikli goremeyecegimi dusundugum zamanlar olmadi degil, ama iyi simdi. Su zamana kadar bir sekilde benimle, Ipekle, annemle, ablamla, babamla ve Emre ile iletisim kurmaya calisan herkese nasil tesekkur edecegimi bilemiyorum. Fakat buradan bir iki isim saymanin faydali olacagini dusunuyorum.

Sabahin bir vakti, 'annemi bu hastaneden cikarmaliyim ama nereye goturmeliyim?' diye aradigim dakikadan itibaren durumu ile surekli ilgilenen Tuna'ya, Yeditepe Universitesi Hastanesi'ne gitmemize neden olan, Caner ve Gul teyze ile birlikte ziyarete gelen, her zaman yanimda oldugunu bildigim Canan'a, bunaldikca kactigim Sedir'in patronlari Cessi ve Omer'e, ne olursa olsun benim icin hep bir telefon uzakliginda oldugundan emin oldugum Burcin'e, annemi hastaneden cikartirken isimin epey kolaylasmasini saglayan anneannem ve teyzeme, gordugum en anlayisli ziyaretcilerden olan Gulseren teyze ve Yilmaz amcaya, hastaneden Kadikoy'e dondugumuz gun tek basima nereye yetisecegime sasarken ellerinde sicak yiyecek ve icecek ile gelen Rabia&Saadet teyze ve Aysem'e, annesini bu sekilde kaybettigini anlamamam icin ozen gosteren ve bana destek olan Elcin'e, hastaneye geldikten sonra her gun arayip soran ve ilk gunlerde yasanabilecek aksiliklere engel olan Yuksel halama, kendisinin de hasta bakiyor olmasina ve yasina aldirmadan cikip gelen Sezel halama, Didem'e haber verip yeniden gorusmemize vesile olan Gamze'ye, epeydir erteledigim bir maili yazmam icin farkinda olmadan bana cesaret vermis olan Didem'e, bizden ovgu ile soz ederek annemin yuzunun gulmesini saglayan basta Havva&Zerrin teyze olmak uzere annemin arkadaslarina, acildeyken bile 'ama yazililar var persembe gunu' diyen annemin, daha fazla dusunmesine engel olmak icin onun adina sinavlarini yapan, okuyan, notlari giren cografya komisyonuna ve not defterlerini almak uzere eve gelirken Kiyi Pastanesi'ni de beraberinde getiren Yasar teyzeye, hastaneye ziyarete gelenlere, aramayi akil eden is arkadaslarima, arayan, soran, mesaj atan, facebook'tan gecmis olsun dileyen herkese cok ama cok tesekkurler.

1 HAZIRAN

2009-06-01T10:29:00.001-07:00

Umarim muzik dinleyebildigin bir yerdesindir. Seni tanidigim icin mutluyum..

Squeeze my hand

2009-05-23T10:23:00.000-07:00

Yazarak olanlari bir daha yasamak niyetinde degilim. Zaten bir haftadir calan her telefonda durumu anlatmak zorunda kalmak yeterince zordu. Annemi o anda gormekten, bir sey yapamamaktan, kisitli e.r. bilgim ile 'elimi tut, kasini kaldir' gibi norolojik muayene yapmaya calismaktan daha zor degildi tabi hicbir sey. Sonunda iyi bir haber verebildigim de dusunulurse, hicbir gun 16 mayis 2009'dan daha zor gecmedi benim icin 26 senelik hayatimda. Hastanede kalmadigim aksamlardan birinde beni yalniz birakmamak icin gelen Tuna -ki malesef bu konularda cok iyi, keske olamasa, keske hic birimiz bilmesek hangi hastanenin nasil oldugunu, nereden hastanede giymek icin pijama alinabilecegini ama ogretiyor iste hayat. Neyse, bana Grey's Anatomy'nin sezon finalini anlatti geldiginde. Hicbir zaman izleyebilecegimi sanmiyorum ama anladigim kadari ile gununuzun hic umulmadik sekilde hastanede bitebilecegini soyluyormus sonunda. Gecen cumartesiye dair benim de tek planim annemle televizyon izlemekti, ama olmadi. Onun yerine toplamda 8 kere doktor muayenesi, 2 kere de MR sonucu bekledim. Neyse, annem iyi olsun da baska bir sey istemiyorum hayattan.

Yalnizca oksuruk sikayeti ile gelen bir hastayi once belirtildigi halde, alerjisi olan bir antibiotic ile tedavi etmeye calisan, ustune kusma ve ishal gibi belirtiler gosterdiginde ayni antibioticin ignesini veren ve artik buna bagli veya degil bir sekilde felc geciren bir kimseyi ise once serum ile ayaga kaldirmaya calisip ardindan kulak burun bogaza gonderen Pendik Anadolu Poliklinigi icin ne dusunsem bilemiyorum.

Ote yandan annemle bu yaz icin planladigimiz kuzey ulkeleri turu yerine, acil olarak katilmak durumunda kaldigimiz 4 gece 5 gun E-5'den Bostanci turumuz suresince super memnun kaldigimiz Yeditepe Universitesi Hastanesi'ni hicbir zaman gerek olmamasini umarak herkese tavsiye ediyorum.

birderdimizbuolsun - II

2009-05-15T14:32:00.000-07:00

gecen sabah uyandigimda evde kalan son levotiron'u ictikten sonra eczaneye gitmem gerektigini fark edip mutsuz olmustum. sonra gun icinde hastalanan annemin yanina gidip onlarin evinde biraktigim ilacimindan devam ettim. yine ayni sabah ipek viyana'ya uctugu icin bir hafta boyunca evde tek basina kalacak olmanin beni ne kadar korkutacagini da dusunmustum. (evet esek kadar oldum ama evde tek basima geceleri korkabiliyorum. bahcedeki kediler de isimi kolaylastirmiyor!) simdi annem henuz iyilesemedigi icin burada kaliyorum. dahasi o iyi olunca ben hasta olacagim icin su anki duruma gore, bu sefer de onlar bende kalacak gibi gozukuyor. o arada da zaten ipsu doner, hayat bayram olur. buradan yeri gelmisken viyana'daki kardesime seslenmek istiyorum. bedenimi biliyorsun, kot olsun, bermuda olsun, t-shirt olsun kabulumdur!

pisman degilim

2009-05-12T07:07:00.000-07:00

dun gece hindistan'dan baharat sesleri'nin ardindan canli canli yalin - sonsuz ol dinledim. boyle de bir insanim.

agzi kulaklarinda bir deniz

2009-05-11T06:03:00.000-07:00

bugun pek guzel baslamadi, hava da sicak ama dur bakalim guzel gidiyor. oturdugum yerde kendi kendime gulmeyi ozlemisim. bazen sirf boyle postlar yazmamak icin twitter mi kullansam diyorum aslinda...

hos degil.

2009-05-06T06:55:00.000-07:00

tam da fransizlarin nasil ingilizce konusmayi/anlamayi reddettikleri uzerine dusunup ofise gelmisken, telefonda bir fransiza aradigi kisinin artik hayatta olmadigini soylemek zorunda kalmak, dahasi anlamadigi icin bunu tekrar etmek durumunda kalmak. hic hos degil.

Sara Lov & Sia Concerts

2009-05-01T12:26:00.000-07:00

Iki gundur yorgunluktan konusmakta bile zorlanir haldeyim. Ayakta uyuyorum resmen, hem de oyle elle tutulur bir neden de yok. Uyumak ve televizyon karsisinda uyuklamak bolca gerceklestirdigim eylemler. Tabi bu surecte gozum evlenmek isteyen teyzelere takilmiyor degil. Bugun bir tanesi cikti, ben gezmeyi severim arada bir beni seyahate cikarsin yeter dedi. En guzeli be teyzecim, hakkatan insan daha ne ister? Ben de bu gezmeyi sevme durumum vesilesi ile gecen hafta kendimi seyahate cikardim biliyorsunuz. Bir kac Alman sehri gorup, yurda dondum. Gidis donus iyiydi ama her Almanya ucusu gibi Turk Hava Yollari da olsa, Pegasus da olsa degismeyen gercekler varligini korudu. check in sirasinda sarikli sakalli amcalar ile sira kavrami uzerine sohbetler gerceklestirmek, kizim bi oku bakiym sunu ne diyor diyen teyzelerle konusmak zorunda kalmak ya da yanlis yere oturmus insanlarin dogru koltugu bulmasini beklemek hakkaten cok eglenceliydi. En guzeli de ucaga binisteki yogunlugu engellemek adina isim veya koltuk sirasina gore insanlari anons edip, sonunda kapinin onune yigilan ve birbirini ezenler yuzunden pes eden yer hosteslerinin durumuna sahit olmak. Bu konuyu Koln'de tanistigim Tokatli bilge bir donerci kardesin sozu ile ozetleyeyim. 'Almanya'da Almanca bilmene gerek yok, Turkce iletisim kurabilirsin, yani durum o kadar vahim burada.'

Neyse, gelelim otellere. Frankfurt'taki bir ilgincti yeri superdi yanda gorulebilecegi uzere fakat pisti ve resepsiyonda duran Steffi denen kizin suratina iki tane carpmak istedim. Bazi kadinlar var ya kadinlara kotu davranan. Iste bunlarin buyuk bir cogunlugu nedense resepsiyonist oluyor. Baxpax'de de basimiza gelmisti. iste burada da bu abla suratimiza bakmazken, adini bilmedigim tour guide'lik yapan eleman super iyi davrandi. Onun sayesinde iki saatte falan gezdik sehri. Zaten allah askina eski ev, meydan, kopru, nehir, kilise gormekten bikmadik mi? Gezdik dolandik bir Italyanci'da yemek yeme hatasina dustuk. uzerime sinen sarimsak kokusundan ancak donerken havaalaninda denedigim parfumler sayesinde kurtuldum diyebilirim. italyanci demisken her yerin dondurmaci olmasi ve buradaki bir algida fiyatina italyan yiyebiliyor olmak ilginc hakkaten.

O gun sehri gezip ertesi gun acildiklari dakika saldirilacak olan dukkanlari hafizamiza kaziyip, Six ve Nike'i talan edip donduk. ha bir de orada gecirdigimiz uc gun boyunca en sinir oldugum sey wireless'in odadan cekmemesi. Her seferinde lounge bar/lobi/kahvalti odasi gibi cok amacli salona inmek ve orada kaynasma cabasi icerisinde olan genclerle konusmak durumunda kalmak gercekten yorucuydu. I'm too old for this stuff dedim bir tanesine, how old is too old dedi, 26 deyince de hak verdi. Bu genclerin 1.5 senedir dunyayi dolastiklari icin leslikten olmelerine ragmen hepsinin kaslarinin alinmis olmasi da dikkatimi cekmedi degil.

Frankfurt'ta ikinci gunumuzde sabah 10-12 arasi sadece tek bir H&M'de uc tur kasaya gitmemize neden olacak kadar alisveris yapinca ogleden sonra bir durup soluklanmak durumunda kaldik. Aksam bir sekilde yanlislikla Turklerin cogunlukta oldugu bir yere ciktigimizdan ve super yorgun oldugumuzdan nehir kenarina gidemedik. Oysa ki gitseydik o gece muze gecesi oldugunu hatirlayip 2'ye kadar muzelerin onundeki cimenlerde yayilip, muzik dinleyip icki icebilecektik. Tam olarak bunlari yapabilecegimizi ertesi sabah sahilden Offenbach'a yururken yol boyu gordugumuz coplerden anladik. unuttugumuza ve sahile inmek yerine Edinburghlu ascidan kactigimiz icin Alman MTV'si izledigimize epey hayiflandik.

Yol yan tarafta gorulebilecegi uzere o kadar guzeldi ki bir yerlerden trene binme hevesimiz kayboldu. Arada mola vere vere uc saatte gittik Offenbach'a. Tabi yol boyu bebek arabasi ile kosan ebeveynler, tamamen beyaz sacli insanlardan olusan kurek takimlari, uc yasinda bisiklete binen cocuklar ve duseceklerinden endise duymayan anneleri, 80 yasinda inline skating yapan teyzeler falan epey sinir bozucuydu. Tabi ki o guzel huzurlu sahil ortamini bozan tek sey, Istanbul isimli disariya bangir bangir muzik yayini yapan lahmacuncu teknesiydi. Zaten beni sasirtan seylerden biri tek tuk icki satan yerlerin neden sira sira dizilmis olmadigi yani sahilin bu kadar temiz kalabilmesi. Bir diger sey de cimlere yayildiginizda hemen saginiza solunuza dizilen ve laf atan ayilarin yoklugu.

Offenbach'da Sara Lov'un konserinin oldugu Hafen 2'ya vardik. Websitelerine bakmistim gitmeden ama nedense hayal ettigim gibi bir yer cikmadi. Colugun cocugun kum havuzunda oynadigi, etrafa koyunun kecinin keskin bir gubre kokusu yaydigi, piknik masali cimenlik bir alanmis. O kadar alakasiz bir sey bekliyordum ki gider gitmez aldigim icecegi servis eden kiza bin tane soru sordum. En sonunda take it easy dedi, ne bilelim alismamis biz oyle yuzlerce lira bayilmadan izlenebilen cayirlik cimenlik konserlere. Al ickini git yayil iste niye sorguluyorsam?

Almanlarin konser izleme adabi beni, hem Sara Lov'da hem de Sia'da hayal kirikligina ugratti. Sara Lov'da zaten kimsenin dunyadan haberi yoktu. Golge oldugu icin sahne arkasina konuslanmis bebelerin aglamalari ve ne oldugunu anlayamayan 0-12 yas grubu cocuklarin sahne etrafinda bisikletlerinin zillerini calarak turlamalari esliginde soyledi Sara Lov. Ben sanki iki konser arasi sadece cd satisi uzerinden anlasilmis bir ismis sonucunu cikardim nedense. Bir kere cdlerin satilacagi masanin tasinmasindan, para ustu hesaplayip vermeye kadar her seyi kendi yapmak durumunda kaldi kadincagiz. Herhalde dediler ki gel Berlin'den once cal bizde. Bak her pazar burada izgara icin gelenler oluyor okuz gibi yiyip iciyorlar -ki oyle, sen de iki tingirdatir cd&t-shirt satar devam edersin yoluna. Sadece seasoned eyes were beaming'den caldi. Bir de Arcade Fire'dan My Body is a Cage'i coverladi. Sonra da if you like my music, i've bring some cd's with me dedi, cikardi kalem kutusunun icinden bozuk paralari basladi satisa. Benim o dakikada gozumu donduren sey ise yaninda Devics de getirmis olmasiydi. Dunyanin cdsini ve o cok begendigim Italyan'in elinden cikma tshirtunu alinca tabi bir miktar manyak dinleyici izlenimi yarattim. Durumu kurtarmak adina dedim bulunmuyor yenge bizim oralarda bunlar diye ama who am i kiddin' aslinda, kalkmisim istanbul'dan gelmisim konserine. biraz korkutucu hakkaten durum! Bu arada kendisi sanirim Scott ile birlikte, Dustin de piyanistti zaten. Bir zaafi olmali!

Aldiklarimdan birini imzalattiktan sonra artik yorgunluktan ve yanmisliktan olmek uzere oldugumuz icin direk terk ettik mekani fakat en kisa yol bildigimiz yoldur dedik ve molalar ile birlikte bu sefer de iki saatte yuruyerek geri donduk. Ben zaten otele vardigimda insanliktan cikmis bir haldeydim. Yuzum, kollarim ve omzum cilgincasina yandigi icin acidan gozlerim dolu doluydu resmen. Bir de burnumun yarik kismini gunesten korumam gerekiyor n.s.a. ama unuttum ben tabi. Butun gece nemlendiricilerle hasir nesir oldum, Frankfurt'taki son gecemizde. Pek de uzulmedim aslinda. Sara Lov'un twitter'inda 27'sindeki Berlin konserine Dustin'in de gelecegini ve Devics calacaklarini ogrenince Frankfurt'un yanlis secim oldugunu anlamistim zaten.

Ertesi gun kahvaltidan sonra bavulla cok acili bir yuzlesme yasayip havaalanina gittik. Geldigimiz ilk gun three days rule uygulayarak adam basi 58 yerine 38 euro'ya aldigimiz ice biletleri ile 56 dakikada vardik Koln'e. Su zamana kadar Thalys ve Tgv Europe kullanmis bir kimse olarak inter-city express'in hepsine acik ara fark attigini soyleyebilirim. En sevdigim yani bavulunu orta yerde birakabilme ozgurlugu. Thalys'de bavul koyma bolmesinin 4 kabin boy ile dolabildigi ve bu nedenle kafanin ustundeki rafa o gulle gibi bavulu cikarmak zorunda kalabildigin dusunulurse, gorevliye can i just leave it here diye sorduktan sonra sure cevabi ile birlikte yasadigim sevinci anlatmam mumkun degil. Hali ustunde agir bir bavulu ilerletmeye calismak kadar cirkin bir sey yok.

Koln'e vardiktan sonra da bavul ile mucadelem tabi ki devam etti. Ama bu beni Istanbul'a 9 cift ayakkabi ile donmekten alikoymadi, o ayri. Neyse oradaki otel epey guzeldi, bizim oda nehiri yandan goruyordu ve fakat biz oraya nehir degil, sia izlemeye gittigimiz icin umrumuzda olmadi pek durum. Frankfurt da dahil olmak uzere bir cok Alman sehrine gore daha sakin buldum ben Koln'u. Allahin Stuttgart'inda bile alisveris caddeleri dolup tasarken burada kot deneyecek istek ve enerjiyi olusturacak yerlere denk geldim, her yer insan kaynamiyordu. Mediamarkt bulmus olmak da ayrica bir arti olarak eklendi Koln'un hanesine. Ah tabi bir arti da hava sicak degildi hatta ikinci gun yagmura bile yakalandik.

Sia'nin ciktigi Luxor'a bir gun once gidip Anna Ternheim dinlemek istiyordum ama o gun otelde kalip telefonumdan dizi izlemek daha cazip geldi acikcasi. Dizinin adini veremiyorum utancimdan ama anladiniz siz tabi :) Neyse, konser gunu 7'de bulduk mekani, kapi acilisi 8 oldugu icin ve bulundugu yer kampuse cok yakin oldugu icin dolanip geri geldik 7:45 gibi geri geldik ve yaklasik 30 kisilik bir siranin sonunda yerimizi aldik. Kapi acildi biz tabi once nerede dursak karmasasi yasadik. Ilk sira dolmustu zaten ama sahne onu disinda guzel bir yer bulamadigimizdan ikinci sirada dikilmeye basladik.

9'u biraz gecirdi Sia ve gormus oldugunuz kostumlerle Buttons soyleyerek cikti. Ilk parca sonunda cikarip attilar kostumlerini ortaliga ve ara vermeden bir bucuk saat kadar sahnede kaldilar. Iki kere bis yapti. Ilk biste iki parca caldilar ikincisi breathe me idi, ilkini hatirlamiyorum sahane hafizam sayesinde. Ikinci biste tek parca caldilar Sommersault. Zaten zero 7'dan iki parca daha caldi, biri destiny idi digerini de hatirlamiyorum bak. Yeni albumunden bir parca caldi onun da adini bilmiyorum. Geri kalanlar ise soyle: Son albumden Day to Soon disinda benim favorilerimi caldi; Soon We'll be Found, Electric Bird, Playground, Academia. Ayrica ayni albumden Little Black Sandals, Lentil, I Go to Sleep, You Have Been Loved. Healing is Difficult'dan hic bir sey calmadi, nedenini bulmak lazim. Color the Small One'dan iste Breathe Me caldi bir de Sunday.

Sahnede hic bekledigim gibi degildi bu arada. Butun o sozlerin muzigin sahibi aglak birini bekliyordum sanirim ama gayet espriler yapti guldu etti. Bir ara Sommersault'da parcanin sozlerini bilen birinin adini ogrenip sahnede onunla hayali danslar etti, benim arkamda durup surekli saclarimi alkislayan kiz cuddle isterim deyince, geldi sarildi. Fakat epey bir yuklu cikmis sanirim kendisi, hic normal gozukmuyordu. Gerci boyle bir kadindan ne beklemek lazim onu da bilmiyorum ya. Sahne toplanirken biz de yavas yavas cikisa yoneldik. Yine cd md satiyorlardi ama hem cok kalabalik oldugu icin hem de itis teisten yoruldugumuz icin bakmadik bile direk disari attik kendimizi. Saat daha 11 olmamisken sokakta bir allahin kulunun olmamasi ise dusundurucu idi. 11:30 gibi yataga girdigimde onca yorgunluga ragmen son donemin en mutlu gecelerinden birini tamamlamis olmanin verdigi huzur ile uyudum.

Bir sonraki gezimizde gorusmek dilegi ile esen kalin..

PES!

2009-04-22T12:05:00.000-07:00

Bu devirde insanlarin cep telefonumdan 'x ile gorusebilir miyim?' diye arayip, aldigi cevaba ragmen dort kere daha aramaya devam edip 'yanlis numara derken', 'bu numara kac?', 'tabi ki okuma yazmam var', 'bana bak ben bes senedir bu numarayi ariyorum' gibi fantastik cumleler kurabilmesine, son olarak da x'in caldirip kapatmasina anlam veremiyorum. ha sonra bir de bende kayitli olmayan numaralari acmamami yadirgiyor insanlar.

i heart booking.com

2009-04-21T04:58:00.000-07:00

Gidisi, donusu, oteli, her seyi ayarladim. Hem user friendly olusu, hem de best price guaranteed iddiasi nedeni ile seviyorum booking.com'u. Hakkaten hic bir fikrimin olmadigi sehirlerin sokaklarini biliyorum simdi nerede ne var, kim nereye yakin/uzak. Gerci Tuna'nin dun sabah gonderdigi Thiruvananthapuram'daki oteli bulamadi ama, neyse. Bunyesine allahin unuttugu yerler dahil olmasa da olur.

Cuma sabahi Frankfurt'a gidiyorum. Dunya uzerinde en cok canli dinlemek istedigim gruplardan biriydi Devics. Simdi Sara Lov da, Dustin O'Halloran da solo projelerine devam ettigi icin bu istegim bir sureligine ertelense de Offenbach'da en azindan Sara Lov dinleyebilecegimi fark edince gidisimi Frankfurt, donusumu Koln aldim.

Bu sefer yine 'Ipek ne yaziyor simdi surada, okusana bana rue de neymis ya da ne strasse diyor olmasin' diye gecenlerde goz doktoruna gittim. Masallahim var, 2.0 ve 1.75 olmus gozlerim. Yeni bir gozluk aldim ama onu da takmayacagim sanirim. Annem uzulmesin diye begendim dedim ama eskilerden bir seylerle idare edecegim.

Goz doktoru vesilesi ile hafta sonu bir gun annemlerin yaninda kaldim. Bir cok seyi ozlemisim, onu fark ettim. Yildiz'i biraktigimda evde cesitli yemek denemeleri yaptiktan sonra annemi hazir bir sofra ve pismis yemekler ile karsilamayi, babam geldikten sonra aksam yemegi yerken herkesin tek tek gununun nasil gectigini anlatmasini, salondaki kose pencereden sokagi izlemeyi vs. Tabi ki ev icin begendigim bir kac parcayi da secip ayirdim. Karsi apartmanda bir kiz vardi Eren'di sanki adi. Simdi Eren diye erkek taniyinca supheye dustum kiz ismi olur mu olmaz mi diye de neyse kavga etmistik sanirim kizla da dogum gunume cagirmamistim kendisini. O da bana hediye yollamisti yine de, happy birthday calan ustu ayicikli falan bir kupa. Onu buldum, yine kotu hissettim. Kiz epey utandirmisti beni hediye yollayarak. O zamandan belliymis ne kadar manyak oldugum diye dusundum. Bir sey degil pili bitecek diye bufeden kaldirip calan muzigi de dinlemezdim. Pillerin bittikten sonra yenilerinin takilabilecegini ogrenme yasim, yemekte ikinci bardak icecegi soyleyebilme yasim ile aynidir.

Neyse, gideyim geleyim de donuste halletmem gereken cok sey var.

back up sacmaligi

2009-04-15T12:08:00.000-07:00

sanirim bir tek bizim ulkemizde insanlar bu kadar rahat ve kolay bir sekilde altindan kalkamayacagi hizmetler vadedip karsiliginda para almayi basarabiliyor.

biri bana cikip da ambulans ve yol yardimi gibi gayet aciliyeti olan konularda insanlara yardimci olabilmek adina, dunyanin parasinin kredi kartinizdan sizden habersizce cekilmesini ve karsiliginda ise telefonda herhangi bir bankayi aradiginizdan daha uzun sure bekletilebilmeyi, derdinizi anlattiginiz insanin sizi bir departmandan digerina aktaramamasini, istediginiz islemi gerceklestirebilmek icin ayni seyleri iki kere anlatmanizin gerekliligini aciklasin, ben de sinirden deliye donmeyeyim.

allahtan internet uyeligi ve havaalani transferi gibi onemsiz konular icin aramistim yoksa icimdeki cameron ortaya cikabilirdi.

birderdimizbuolsun - I

2009-04-13T04:37:00.000-07:00

simdi yalan soylemeye gerek yok. son donemde macbook'u cok ihmal ettim, biliyorum. cogu zaman kendisini acmaya bile usenip iphone'dan islerimi hallettigim dogrudur. bunun uzerine airport'unu islevsiz hale getirdi, bana olan tepkisini dile getirmek adina. ama bu beni eve baglamaktan ote, mutlulugu iphone'da aramama neden oldu. hatta yakin zamanda kendisinde varligini koruyan tum dosyalarimi da imac'e attik. artik bu duruma alisti diyordum ki sanirim bardagi tasiran son damla, imac'e ram almak oldu. once elmasepeti'nde stokta gorulen ram bir anda yok oldu. neyse onu bir sekilde bu persembe elimizde olacak sekilde ayarladik derken, ipsu ile gecenin bir vakti harddiskten gelen sesler ile irkildik. evrensel bir bilgisayar tepkisi olacagini dusunup biz de ayni sekilde yanit verdik: kapadik ve acmak icin ertesi sabahi bekledik. buradan sonrasinda ben yoktum ama bol soru isaretli, bol apple logolu bir sabaha uyanmis ipsu.
simdi buradan macbook'uma seslensem, gercekten sahiden gercekten sana oyun kuracaktim, sabahlara kadar oynacaktim, ram almamamin nedeni de once kendi basima takip takamayacagimi imac uzerinde deneyip, seni riske atmamakti desem, bugun teknik servislerde acilmayi beklemekten vazgecer mi acaba? yeniden eskisi gibi bir iliskimiz olamayacagini bilsem de, uzerine ilk oje damlattigim gunleri ozledigimi itiraf etmekten de geri kalmayacagim. evine don macbook. i miss you, i kiss you!

Bir daha asla!

2009-04-02T05:16:00.001-07:00

Bir insana yapilabilecek en buyuk iskencelerden biri, bir kilo semizotunu ayiklatmak olabilir. Her seferinde bir daha bu eve semizotu girmeyecek diyorum ama kangurum a.k.a. nasil olsa tasiyan var'in cazibesine kapilip siparis etmis buluyorum kendimi. Hah simdi buraya yazdim ki unutmayayim diye.

I understand I just don't care!

2009-03-25T07:16:00.000-07:00

Ne desem bilemiyorum. Nasil bir ulkede yasiyoruz, Kadikoy neden giderek bu hallere dusuyor, anlayamiyorum. Iskeleye girdigimde saat 15:06 idi. 15:16'da da vapur yanasti. Bu 10 dakika boyunca iskelenin icinde boyle benden yaklasik 5 yas buyuk bir erkek, basini one egip, kollarini sallaya sallaya kabadayi yuruyusu ile turladi iskeleyi bir ileri bir geri. Tam bu duruma yanimdaki onlarca insan ile birlikte sasirip hayret ediyorken vapur yanasti ve ben de kapiya dogru ilerledim. Bu noktaya kadar gercekten adamin tekinin kendine kabadayi susu vermesi gunumu senlendiren tek olaydi. Derken arkamdan birinin bana bir seyler soyledigini duydum. Basta hakkaten ustumdeki mini etekle, mavi corapla ya da ne biliym cizmemle falan ilgili laf yiyorumdur diye dusundum. Ilginc gelmedi her gun sadece bir kadin oldugum icin duymak zorunda kaldigim seylere oranlayinca. Sonra arkamdaki kisi giderek yaklasti ve yanimdan gecerken gozumun icine bakip 'Burasi Turkiye, utan be utan. Turkcemiz elden gidiyor, sizin gibiler yuzunden cik cik cik' falan demeye basladi. Bunu soyleyen insanin benimle yasit/kucuk bol kot pantolonlu, converse'li bir tip olmasi nedeni ile aslinda duyduklarimin gercek olmadigini dusunuyordum ki aklima cantam geldi. Yani delinin biri cantamin uzerinde 'I understand I just don't care' yazdigi icin bir iskele dolusu insanin onunde bana laf atmayi uygun gormustu. Bu da yetmemis vapur gibi binenin hemen bir yer bulup oturdugu ve inene kadar kalkmadigi bir ulasim aracinda uc kere yanimdan gecmeyi de basarmisti. Olayin sacmaligi nedeni ile kilitlenip kaldigim icin kendisine buradan cevap vermek istiyorum, hem de anlayabilecegi bir dilde.

Sevgili sacma insan,

Ben gercekten sen ve senin gibileri anliyorum. Sorununuzun da farkindayim. Ama gel gor ki bu durum umrumda degil. Bu nedenle cantam ve ben Turkiye semalarinda dolanmaya devam edecegiz. Bu gerceklige alisip ustesinden gelmeye cabalarsan, iyi edersin.

Umarim bir daha gormem seni.

hos degil...

2009-03-23T15:44:00.000-07:00

unlu dusunur emrah'in cok sevdigim bir sozu vardir, 'sevdim mi tam severim, sildim mi bir kalemde' diye. biri benim onun silmemi istiyorsa herhalde en basit yol, beni aptal yerine koymaya calismasi olacaktir. o yuzden yapmayalim sevgili gencler, yuz yasinda insanim. zekamin hafife alinmasindan hoslanmam. komik olmayalim degil mi gece gece? su guzel ortami da bozmayalim ayrica.

fly from 40 euro

2009-03-20T16:44:00.000-07:00

ben gercekten bazen beni, senin kadar kimsenin sevemeyecegini dusunuyorum.

hey gidi..

2009-03-20T09:54:00.000-07:00

3927 sene sonra 'o sarki' dinlemenin beni bu kadar uzebilecegini tahmin bile edemezdim. neyse, onumuzdeki maclara bakalim.

sali sabitlenir.

2009-03-18T02:59:00.000-07:00

bu hafta ucuncu kez bir sali gunu kendimizi dunia'da bulunca artik resmi olarak sali gunlerini sabitledik. o kadar denk getirmisiz ki, orada dj/vj olaylarinin olmadigi haftanin tek gununu yakalamisiz. olsun zaten her gecen gun listemdeki alakasiz insanlarin facebook grubuna uye oldugunu gorunce kapisindan girmeye tereddut edecek hale geliyorum. insan sevmiyoruz. abartmayayim, o kadar da degil aslinda.

her neyse, dun ogleden sonra ofisten yemek yemek icin ciktim ve kendimi bir anda kadikoy'de buldum. ikili, uclu, dortlu yeniden uclu, ikili ve tekrar uclu kombinasyonlar halinde saatlerce oturduk. biri 'afraid of loving you' olmak uzere iki kere devics caldi. bir kere logh, bir kere de the notwist yakaladim. onun disinda hep yanimdakileri dinledim. cok ictim, az konustum. cikista trip'e gittiler ben eve donup biraz daha devics dinleyip uyuyakaldim..

cok sey istemek..

2009-03-16T14:10:00.000-07:00

kapicimiz bayram'in yilin her gunu pms olmadigi bir dunya dusluyorum.

Buradan Erenkoy'deki Servet'e sevgilerimi gonderiyorum. Carsamba bekliyoruz.

2009-03-15T15:12:00.001-07:00

bik bik'a inanmiyorum ama bir guc var..

2009-03-11T17:22:00.001-07:00

dorduncu kisilere hic bir sey ifade etmeyen bir yazidir bu. saclarim cok guzel oldu!

love letter to japan

2009-03-10T15:51:00.000-07:00

the bird and the bee'nin yeni albumu ciktiktan sonra, bir sure dinlemeye calistim. bir iki ugrasin ardindan bulamayinca unuttum gitti. gecenlerde bir sekilde yine eski bir parcalarina denk gelince hatirlayip bir sans daha verdim ve ulastim 'ray guns are not just the future'a.

benim last.fm radyomda solo albumunden bir parca ile inara george'u dinleyip not etmemle, ipsu'nun bana 'the bird and the bee' albumlerini dinletmeye calismasi ayni doneme denk gelir aslinda. sonradan bayiklar bayigi grey's anatomy'i izledigim zamanlarda bolca kendilerini duymus oldugumu da fark ettim tabi.

love letter to japan, neseliymis gibi gorunen sarkilar listemize bir numaradan giris yapti. bir yandan da hakkaten uzuluyorum bir yerlerde insanlar birilerine 'here is my heart, my beating heart' diyebiliyor olmali sonucta. neyse, bu insanlar daha once 'man' gibi, 'last day of our love' gibi parcalar yapabilmis insanlar, sasirmamak lazim. onemli olan katilmak. klipleri de cok eglenceli bu arada, websitelere bakmisken izlemeden gecmeyin. bir avrupa turnesine ciksalar da dunya gozu ile gorsek, dinlesek ne guzel olurdu.

sonuc olarak; eminim yeni albumde, ilerde begenecegim baska parcalar da cikacak ama simdilik buna takilmis durumdayim. hatta uzerine nip/tuck 5. sezon 22. bolum izlerken, liz'in christian'a siirin birinden alinti yaptigi sahnede (iyi ki spoiler vermemeye calistim!) ben olsaydim, kesinlikle bu parcanin sozlerini basar verirdim karsimdakine diye dusundum. bu da boyle bir animdir.

dunyanin butun taksicilerini, butun taksicilerini getirin bana..

2009-03-09T15:06:00.000-07:00

hepsinin kafasini birbirine vurarak patlatmak istiyorum.

ciya sofrasi

2009-03-09T14:53:00.000-07:00

insanlarin israrla neden avrupa yakasinda gormek istedigini anlayamadigim bir yer aslinda ciya. sebze yemegi yapmak ilginc bir sey olmamali degil mi? mesela ben evde hemen hemen her gun yapiyorum. her neyse, begeneni var tabi bir suru. ben de cok eskiden daha boyle bir sokakta uc tane subesi olmadan ailecek gittigimizi hatirliyorum buraya, galip amca'nin tavsiyesi uzerine. bu aksam da acikcasi benim yine, yeni bir yer onerememem uzerine ilac gibi geldi bu teklif. gittik gorduk, bir takim saglikli yemekler yemege calistik sebzeli. ne kadar basardik, tartisilir tabi. yer yuzunde sarimsaksiz yemekler de oldugunu acilen birileri buraya iletmeli. nasil ki dogru duzgun herhangi bir yerde vejetaryen insanlar dusunuluyorsa, ben de bizim gibilerin dusunuldugu bir dunya hayal edebilmeliyim degil mi? ha nedir, sonucta biz gayet guzel bir aksam gecirdik uzun zamandir gorusmedigimiz icin. ama bir daha burada kimse ile bulusur muyuz? sanmiyorum. mideye oturan, butun aksam korkunc kokmaniza neden olan, asiri sarimsak kullanimi dolayisi ile bas donduren yemeklere hayir diyoruz. neyse, onemli olan katilmakti biliyorsunuz.

ben karsinin taksisiyim..

2009-02-28T17:24:00.000-08:00

bu aralar sigara dumani, taksici dirdiri, metrobus insaati gibi nedenlerden dolayi kadikoy'de disari cikmayi tercih eder oldum. bir yerde insan gibi oturup yemek, icmek, konusmak ve dinlemek icin, karsiya gecip gecemeyecegini sorup binmeme ragmen gecenin korunde kopru giselerinde kgs dilenen bir soforun kullandigi taksi ile eve donmek yerine, yurumeyi seciyorum artik. bir kac seferdir karga'da denk geldigim kasinti ortam nedeni ile alternatif arayisi icindeydim. tamam agapia garden da guzel ama gulduk bitti hakkaten. bir ajda pekkan'a bir anlamazdin'a ne kadar dayanabilirim yani? bu nedenle biraz simariklik edip muzik de guzel olsun deyince karsima dunia cikti. yillar yillar once bir kere ya cok sacma biri ile bulusmak icin gitmistim ya da boyle bir sekilde birinin agladigi bir aksama ev sahipligi yapmisti diye hatirliyorum. genelde unutmam aslinda boyle seyleri ama artik nasil sildiysem o geceyi, aklimda sadece agir bir tutsu kokusu, bir takim mor minderler ve sagdan soldan firlayan gereksiz aksesuarlar kalmis. neyse muzik diyordum. dunia'da bir iki tane dikkatimi ceken etkinlik gorunce, dekorunda da bir degisiklige gidilmis olabilecegini tahmin etmistim. gercekten de o rukus morlu, pembeli ortamdan eser kalmamis. giris katinda iki bolum var. projeksiyonlu kisimda bar tabureleri ve masalari, diger tarafta ise yamulmuyorsam eger ust kattaki gibi buyuk koltuk, puf ve masalar mevcut. bizim gittigimiz aksam acik radyo gecesi tadinda bir sey vardi. bir kac kere masada muzikler ne iyi, masallah dedigimizi hatirliyorum. her masada plak gorunumunde dorde katlanmis bir kagit var aylik programin yazili oldugu. yemek, icecek menusu ayni, kokteyl menusu ise ayri. fakat ikisinin de tasarimini begendim ben gayet. icerigi hakkinda sadece atistirmaliklar icin yorum yapabilecegim. bira patates iyi bir ikili olsa da, tavayi begenmedik biz kroket daha basarili. en cok sigara boregi ve sosis tabagini tavsiye ederim. bu arada uc kisi dunyayi yedik ve ictik toplamda 60 tl hesap geldi hakkaten kadikoy'un ucuzlugunu da seviyorum. tabaklar korkunctu yalniz hele bir tanesi komili zeytinyagi'nin yaninda hediye verilmis gibi duruyordu. olmamis hic.

calisma adabi

2009-02-26T08:15:00.000-08:00

aslinda yasitlarima gore oyle uzun yillardir calisan biri degilim. calistigim yerler, hic bir zaman herhangi baska bir kurumla karsilastirilabilecek kriterlere sahip olmadi. su anda da normal (sartlarda + bir ofiste + insanlarla) calistigim soylenemez. yani ne kadar saglikli tespitler yapabilecegimden emin degilim. yine de son donemde karsilastigim ornekler uzerine bir kac cumle kurmaya karar verdim.

birinci vaka hakliyken haksiz konumuna dusmek uzerine. calisma hayatinda sakin kalmak cok onemlidir. bir is yapip karsiligini alamiyorsaniz, bu durumu once bir olcup tartmak ona gore hareket etmek gerekir. tabi ki emeginizin karsiligini almak onemlidir ama su ana kadar is yaptiginiz ve her seferinde is bitiminde paranizi aninda size veren bir kurum hakkinda facebook status'u yazmak en basitinden mesaj kaygisi icerisinde bogulan ergen davranisidir. bunun yerine size 'bir ara, bir sor, muhasebe ile konus' gibi oneriler gelmisse eger, 'bunlari vaktim yok, aramam imkansiz, belki ararim' seklinde yanitlamak yerine degerlendirmek akillica olacaktir.

buradan hareket ile ikinci ornegim arkadasla is yapilmamasi gibi dunyanin bilinen sekizinci gercegi uzerine. bu konuda ornek cok ama en sacmasi 800 kere gelecegini teyit ettigim arkadasimin, sevgilisinin dogum gunu gibi yaklasik 25 sene once belirlenmis bir olay nedeni ile etkinlige uc gun kala gelemeyecegini bildirmesidir.

yine calistigim sektor ile ilgili olan bir baska vaka da cok konusan insanlar. az konusmak gercekten cok onemli, hep soyluyorum. iste orneklerimiz:

- aslinda burada bir kenan dogulu konseri yapacaksin!

- saat 12'ye kadar bildigimiz bir sey calmadi.

- soyle guzel bir grubu getirsenize ya!

- sadece biz 100 TL hesap biraktik, nasil zarar edersiniz?

- ickiler pahali aslinda soyle boyle bla bla bla

- diger mekanlarin her hafta haberleri cikiyor ama

son olarak bir de isini baskasina yaptirmak isteyenler, reddedilince de o isi yapmayi birakanlar var. mesela bir belge vardir ve onun imzalanmasi gerekecektir, ben imzalayacak kisinin sadece adini veren olarak surekli belgenin akibeti ile ilgili taciz ediliyorumdur ama belgeyi imzalayacak kisinin iletisim bilgilerini verip sormasi gerektigini soyledigim anda aramalar durur. belge de imza da yalan olur kimse takip etmez.

neyse ben burada oyalanirken guzelim fasulyenin dibi tutmus. en guzeli evde calismak zaten : )

ofis

2009-02-24T06:54:00.000-08:00

yan odada radyo eksen acik ve tropics of love caliyor the black heart procession'dan. oysa ben bilgisayar basinda fela kuti'den coffin for head of state dinliyorum su anda. bu iste bir terslik var ama nedir bilemedim. ilginc..

oyun oynamayi ozledim.

2009-02-23T04:28:00.000-08:00

hafta sonu bir tur daha 6 episode star wars izleyince fark ettim ki ben oyun oynamayi cok ozlemisim.

If You Love Them Set Them Free

2009-02-18T11:52:00.000-08:00

Bir Ipek Ugurlu kesfi olan Aaron Jasinski'nin evimize ne zaman girdigini ve nasil tanistigimizi hatirlamiyorum. Fakat cevremdeki bir cok insanin avatarlarinin kaynagi olmasi cok da uzun surmedi. Simdi bugun kendisinin sıradaki ilk kisisel sergisi icin yaptigi 'The City Doesn't Care'i gorunce kendisine olan hayranligim daha da artti. Gerci post'um icin sectigim image, basligimin sahibi. Her neyse simdi mumkunse Distinction Gallery'e gidip butun mal varligimi eserlerine yatirmak hatta kendisinin katilacagi resepsiyonda, colugunun cocugunun anasi olmaya talip oldugumu soylemeyi, onlari kendi cocugum gibi sevecegime yemin etmeyi planliyorum. Ne var canim buyuyup giderler suracikta.. Her neyse, kendisinin websitesi burada. Hepsi o kadar guzel ki, hangisinden bahsetsem bilemedim. Bakin siz..

Eski dost dusman olmazmis..

2009-02-16T15:07:00.000-08:00

Bu aksam Aygul ve Elcin ile bulustum. Benim neredeyse 15 senedir kimi zaman cok yakin kimi zaman da cok uzak olabildigim, fakat kendi iclerinde bir sekilde uclu besli kombinasyonlar halinde hala bir arada olabilmeyi basaran insanlardir. Bu nedenle hep saygi duymusumdur. Yuzyil oncesine ait olaylari 'bir kere de soyle olmustu hani.. ' diye bu yastan sonra oturup konusabildigim icin gayet mutlu ayrildim yanlarindan.

Soyle bir ozet gectik de.. Neyse, daha fazla hatirlamak istemiyorum sanirim..

Genau!

2009-02-11T13:37:00.000-08:00

You are attending Sia at Luxor. 9 hours ago

hayat..

2009-02-09T14:03:00.000-08:00

attigim 'mutsuzluktan oleyazmak' gibi bir subjectli mailin ardından dersini ekip, elinde turti ile tunel'e gelen bir arkadasim oldukca benim su omru hayatimda, eve gulumseyerek donmeme gibi bir ihtimalim yok.

letting go starts the healing

2009-02-07T04:15:00.000-08:00

just for the record

istiyorum da istiyorum

2009-01-30T15:02:00.000-08:00

sedir ltd.

2009-01-29T12:54:00.000-08:00

bugun uzun zamandir bir turlu firsatini bulup gidemedigim yeni bir dukkana ugradim is cikisi moda'da. arkadasim cessi ve omer'in once stewo urunleri ile basladigi bu iste, atomic soda gibi fransa'da gorup bayildigim robotlarin sahibi markayi da bunyelerine katmalari sonucu, alip yurudugune bizzat sahit oldum bu aksam. simdi benim gibi bir insanin gidip de pecete ya da hediyelik ambalaj almasini beklemiyoruz degil mi? yani tamam onlar da guzel tabi de canta varken gozum baska bir sey gormedi. sonucta en guzelinden bir adet mavi canta kaptim kendime. hem de oyle shopping bag tipli degil, baya bildigin ici fermuarli sapi kalin, ustu parlak derimsi. fiyati da 35 ytl, gayet uygun bence. 'i understand i just don't care' cantamla kiyaslarsak. cessi satilabilecek marka onermemi istedi bu arada, ben de david&goliath dedim, bakalim. neyse yeni cantami yarin kullanmak uzere kafamda cizme - corap - kombinasyonunu oturttum bile hemen, yasasin! magazayi gidip gormek isteyenler icin en kolay tarifi de vereyim. moda migros - tek bufe arasindaki sokaktan girip oyun atolyesi'ni gecince hemen solda, kadife sokak sapagina gelmeden.

kadife sokak demisken, cikista tabi ki agapia garden'a gittik ve yolda uzun zamandir gormedigim bir kimseyle karsilastim. ilginctir, sacindan tutup kafasini duvarlara gecirip patlatma istegi duymadim. aksine neredeyse kendisini durdurup 'demet nasil?' diye soracak kadar sevgi doluydum. ne garip, her sey geciyor iste..

benim

2009-01-28T13:56:00.001-08:00

aklima gelen, basima gelir.

bir takim muzikler..

2009-01-26T14:18:00.000-08:00

ya uzgunum ama gercekten herkes muzik yapmamali. bir suredir neredeyse 10 gundur is icabi degisik muziklere maruz kaliyorum. biliyorum, isim muzik dinlemek. sonucta bundan para kazaniyorum falan ama gercekten bazilarina tahammulum yok. benden uzak olsun.

bugun groupielik yaptigi muzisyenler icin, sahilde en yakin arkadasini oynatip klip cekmeyi cok seven, cakma bir yonetmenin yaptiklarini andiran bir 'sey' gordum. yani sozleri, muzigi geciyorum iste rap hip hop falan sevdigimiz seyler degil. tabi yine kimi coskulu ortamlarda calinca tiksinmiyorum ama klipte bir de tanidik yuz gorunce artik resmen midem bulandi.

bu goruntulerden sonra cumalari bizde calma sanslarinin kayboldugunu soyleyebilirim. gerekirse ben cikar oynarim, eminim sacma sapan insanlar dolusmaz.

alamanciyiz ezelden..

2009-01-21T12:30:00.000-08:00

Fotografta gorulen iki tipin islettigi mahalle barimizda yeniden bir oturusta iki litre berliner weisse icebilmek, sanki Istanbul'da hic taki, toka, atki, bere, canta, cuzdan vs satan yer yokmuscasina Friedrichstrasse istasyonundaki six'in indirimini talan edebilmek, o sahaneler sahanesi komikci dukkaninda gozum kararmasin diye girmedigim odaya bakinmak, sozlukte gunun basliklarinda birilerinin benimle dalga gectigini dusunmeme neden olacak kadar cok karsima cikan 'brezilyali portekizcesi', 'brezilya'da bik bik', 'brezilyalilarin bilmemnesi' falan tadinda basliklar hakkinda daha cok fikir sahibi olabilmek, bugun aldigim etegin uzerine giyecek bir seyler bulabilmek gibi acil ihtiyaclarimdan dolayi geri donmek istiyorum ben. hemen ama lutfen, lutfen, lutfen.. : (

bir hafta sonu olmazsa olmazi..

2009-01-18T14:56:00.000-08:00

bu aralar dogum gunu pastasi yemeden hafta sonum gecmez oldu. dun de yine bir suredir gormedigim insanlari gormeme vesile olan bir ortamda pasta kesildi mumlar uflendi. sanilanin/beklenenin aksine henuz bir teklif gelmedi. kamuoyuna bu haber o kadar cok yayilmis olmali ki, hediyenin ardindan herkes cogul konusarak tebrik etmek uzere hamle yapinca bir de basin aciklamasi yapmalari gerekti, simdi degil diye. bunun disinda her sey gayet yerli yerinde ve guzeldi. onca insanin yil icinde gorusulmese bile hic sektirmeden her sene gelebilmesini saglamak bence buyuk bir basari. katilim her yil giderek artiyor, artsin da zaten..

ben dun duydugum bir kac cumleye tepki vermeyisimden ya da aciklama yapmaya tesebbus bile etmeyisimden anladim ki su son tatil ve bir kac aydir gelisen olaylar nedeni ile super sakin bir insana donusmusum. bunda hem bu sekilde devam edersem ilerde nasil biri olacagimi gormemin etkisi buyuk hem de artik insanlari, ablamin gelistirdigi hintli formulu uzerinden, baska bir millettenmis gibi degerlendirmeye baslamamin. hakkaten bir dolu almanci ile birlikte bir saat rotar yapmis ucagi beklerken, nurofen cold'un etkisi ile carpintidan olecegimi sandigim dakikalarda, aslinda isvec'ten istanbul'a stuttgart uzerinden geliyormusuz gibi dusunmenin ne kadar etkili oldugunu hatirliyorum da simdi, en azindan bu taktik ile bana laf atan insanlarin araba camlarini yumruklamaya falan kalkmiyorum artik. ipsu sozum sana, beyhude bir caba!

dizsiz hayat

2009-01-10T15:38:00.000-08:00

buraya iki gundur shaman'in acilisi ile ilgili yazdiklarimi ve fotograflari koymaya calistim ama bes koldan falan beceremedik. herkes bir seyler denedi. en son kendi kendine yazdiklarim maviye donunce cok basarisiz hissedip sildim postu.

neyse eger publish edebilmis olsaydim ve sen de okuyabilmis olsaydin nasil diz kapaklarimdan oldugumu ogrenebilmis olacaktin. kismet degilmis. sonucta bugun corap bile giyemedim iki gundur dogru duzgun yuruyemiyor ve oturamiyorum. neyse aciyan dizim olsun, insanlar bir yerlerde omurgalarini falan duzlestiriyor yani. sukretmek lazim.

sonucta bugun yuruyemez halde once viktor levi'ye ardindan da karga'ya gittim. gecenlerde gittigimizde epey sevmemistim ama bu sefer olmustu. bir daha isteyerek gidebilirim. yine de bazen karga'nin tek katli oldugu gunleri ozluyorum. hatta yeri gelmisken gamze ve didemli gunleri de arada nadiren de olsa ozledigimi itiraf edebilirim sanirim. neyse iste ocak ayi bereketli masallah iki gunde bir bir dogum gunune gidiyorum. fena da olmuyor, misal bugunku ortam gayet az ve ozdu. haftaya yeni bir dogum gunu etkinliginde bulusmak uzere, iyi uykular sevgili okuyucularim..

alisveris candir.

2009-01-08T03:30:00.000-08:00

bugun bir arkadasima berlin'de bir tane bile kiyafet&ayakkabi satan magazaya girmedigimi anlatirken hakkaten garip hissettim. neyse tabi ki alisveris yapmadan donmedim ama neler almisim diye dusundugumde aklima ilk olarak ne alamadigim geldi.

tam alternative berlin tour ekibi ile bulusmaya giderken united loneliness diye bir dukkan gordum. super acelem oldugu icin icine giremedim ve donuse biraktim. donuste de gustavo sagolsun evime alacagim tablölardan ettigi icin beni, alamadan dondum. fakat daha da ilginci tuna otele donmeye calisirken ayni gun icinde, kaybolmus ve oraya girmis yanlislikla. iki tane almis kendisine, epey de guzellerdi. usenmedim aradim buldum websitelerini. buyrunuz buradan yakiniz.

peki bu tablölardan alabilseydim ne alamayacaktim. muhtemelen suradan almis oldugum super sahane kitaplar ve ajandam yalan olacakti. graphic fiction vol.1 ve vol.2 olmak uzere iki tane eser aldim. bir de 2009 ajandasi ama hala kullanmaya kiyamadim resmen kendisini. bu dukkan da tam uner'in calistigi barin yanindaydi. icinde kendimi kaybetmekten zor kurtuldum bir suru rafa bakmadim bile. hemen alip ciktim, kitaplarla mumkun oldugu kadar az goz temasi kurarak. neyse elimde o kitaplar gece bir de bar bar gezdik ya, o kadar da tembih etmisti kizlar bak deniz sakin ikinci bir alice faciasi yasama diye. paris'te elimde danalar danasi bir alice uyarlamasi ile dolanmak durumunda kalmistim.

o gun de cok sahane bir dukkan kesfetmistik yalniz hemen onun da linkini vereyim. pylones, burada da boyle ivir zivir ne varsa almak istemistim. hatta kendime bir seyler aldiktan sonra brugges ve strasbourg'da bunlardan satan iki dukkana rastlayip insanlara da bir seyler aldim. yine olsun yine alirim, istanbul'da bir yerde de satiliyormus aslinda galiba. bakmak lazim.

son olarak bir de eskilerden sevdigim bir dukkani gectigimiz yil yeniden ziyaret etme sansi buldum. burasi da evdeki dis macunu seklindeki tuzluk biberligi, ex-boyfriend yazan voodoo bebegini, asci kostumunden yapilmis sarap sogutucuyu ve daha bir suru ivir ziviri aldigim yer. bu sefer ilk gittigimizde kapaliydi ve vitrininden 'onu da alalim, bunu da alalim, yarin gelelim dukkani kaldiralim' diye gaza gelmistik. ama tabi ki acik oldugunda gittigimizde hic bir sey bulamadik. 'e o kadar leidseplein'a yuruduk bunun icin bi tur daha atalim' deyip bir iki sey almistik. gecenlerde sozluge reklam veren bir online alisveris sitesi vardi unuttum simdi adini, burada ne varsa satiyordu onlar da. fiyatlar da hemen hemen ayniydi ama o kadar kotu bir tasarimi vardi ki sitenin inceleyememistim.

bir de gecen gun ablamdan ogrendigime gore esse raclette izgarasi satmaya baslamis. yani gercekten taa nerelerden onu tasidigim gunu dusunuyorum da, hatirlamak istemiyorum sanirim.

ya ben var ya..

2009-01-07T02:41:00.000-08:00

hicbir sey demiyorum. o kadar sinirliyim ki gozumden yaslar fiskiriyor resmen. ben bu kadar kotu ve kindar bir insan miyim da biriniz cikip 'deniz bak boyle boyle bir durum var hani su anda bazi seyleri duzeltmek icin dogru zaman olabilir' demiyorsunuz? bir tane iyi niyetli olsa icinizde benim butun sulalemin iletisim bilgileri var, kardesimle bilmemne benim disimda da arkadastiniz guya insan bi haber vermez mi ya? biktim insanlarin cocukluklarindan ve surekli alttan almaktan.

aslinda..

2009-01-06T03:44:00.000-08:00

tatil donusu ofise geldigimde masamin uzerinde buldugum 'nese hanim' yazan paket gunumu senlendirdi resmen. sanirim artik kalpli ve pembe seylere karsi o kadar da midem bulanmiyor.

arrrda arrrrda arrrrda

2009-01-04T14:58:00.000-08:00

evet gittik gorduk berlin'i. hakkaten paris'te falan gordugumuz soguk hic bir seymis. boyle bir issiz adam havasinda karda donma olsun, cok usumekten konusamamak olsun, soguktan gozlerin kararmasi olsun hepsini yasadik. hatta tuna iki kere buzda kaydi dustu falan. allahtan kimse kirmadi bir yerini bu sefer. neyse su miguel'in paris icin soyledigi new europe'culari buldum. hakkaten sahane insanlarmis, ekibe de katilanlara da bayildim resmen. epey kulagi cinladi miguel'in de ha tabi sonra pabucu dama atildi o ayri. fotografta gormus oldugunuz ayaklar linus'a ait. kendisi isvecli ama o da iste donmamak icin ziplamak durumunda falan kaldi. onun icin bile soguktu ki brezilya'lilar mesela olecekti hic alisik olmadiklarindan. simdi super yorgun oldugum icin secemedim buraya koyacak fotograf sansina rastgele bu cikti. sanirim bu seyahatimin en ilginc anisi, gecenin birinde besinci bara dogru giderken, warschauer strasse cikisindaki ust gecitte allahin almanlarinin arrrda arrdda diye arda turan icin tezahurat yapmasi. ayrica ayni italyan-alman kirmasinin 'bir doner istiyorum' isminde bir sarki yazmasi nedir peki? bir de o frankfurtlu trio'dan biri istanbul'dan geldigimizi ogrenince ezbere tarkan yakalarsam muc muc soyledi. ha bir de tabi gustavo falan epey ilgincti, portekizce de ogrenmis oldum. hatta anliyorum ama konusamiyorum diyeyim de gunun anlam ve onemine uysun.

ve deniz elde harita yine yollara dusmeye hazirdir..

2008-12-29T15:12:00.000-08:00

hayatimin en kisa suren bavul hazirlama evresiydi sanirim. her seyin bu kadar cabuk hallolmasina sevinsem de sacma sapan maillar falan sinirimi bozabiliyor. neyse ki benim en azindan birilerine 'so long suckers' deme luksum var ama onlarin yok iste ha ha!

o degil de canim cigerim ablacigim sayesinde homeless olarak dolanmayacagim berlin'de. avrupa'da usumemek falan guzel olmali, nasil bir duygu acaba?

bugun oteldeki odamizi degistirdik bir de. 7 euro fark odeyip double room yerine studio tipi daire tutabilmis olmamiz ilginc gercekten. fazladan yerimiz de olustu bu durumda. en kotu ihtimalle necmi, tuna, ben studio dairemizde home party verir resepsiyondakileri falan cagiririz dedim ama ilk hedefim suna gitmek. olmadi uner'in calistigi bara gideriz diye dusunuyorum.

of daha yarin ise gidecegim carsamba da sabahin korunde ucak. hadi bakalim.

bir takim ani kararlar..

2008-12-27T15:13:00.000-08:00

carsamba sabahi berlin'e gidiyoruz tuna ile. acaba yeni yila almanya'da girmek beni butun yil orada tutabilir mi?

yasimdan basimdan utaniyorum.

2008-12-26T03:49:00.001-08:00

bu yasta sabaha karsi bombos ve supersoguk istiklal caddesi'nde pet siseden top ile cift kale mac yapmis olmaktan utaniyorum.

uzun zamandir bu kadar teenage olmamistim sanirim.

zamani gelince sana..

2008-12-15T14:56:00.000-08:00

90 derecelik merdivenleri gorunce yasadigimiz soku, ust kattan gelen sevisme seslerinde erkek figurunun devamli degismesi ile bir genelevde konakliyor olma ihtimalimizi goz onunde bulundurarak butun gece nobet tutusumu, isinmak icin dukkanlara girip surekli alisveris yapmamizi, den hague maceramizi, hollandali rehberin nasil ingilizce ve ispanyolca konustugunu, csi bantlarinin gerisinde olanlari en onden elde kuruyemis turk usulu izleyisimizi, kapanmayan penceremizi kapama yolumuzu, ot icip hulk'a donusen resepsiyonistimizi, sabahin bes bucugunda elde bavul ilerlerken hemsehrilerimden utandigim dakikalari, miguel'i, h&m'deki biyikli teyzenin suratina fuck deyip isyankar davranislar sergiledigim anlari, fransiz cifti, caz sarkicisi zenci taksi soforunu, arthur'u, paris'te yagan sulu kar nedeni ile ayicik olarak gezinmemi, bruksel'de cukulata komasina girmenin esiginden donmeyi, saykoterapist lovely teyze ve sekerli sutyenini, bostancili berecinin beni delirten cumlesini, frederich'i, brugges'de bir ayakkabi ugruna dakikalarca kosmak zorunda kalmamizi, fnac'da dustin o'halloran calisimi, stuttgart treninde bir grup fransiza bagirirken alman teyzenin bana arka cikisini, otelde unutulan telefon uzerine dunyanin en iyi fransizinin seferber olusunu, insan gorunce gulmeye programlanmayi, ayni cumle icerisinde ingilizce, almanca, fransizca ve turkce kelimeler kullanacak kadar insani aptal eden konusmalar yapmak zorunda kalmami, dorma kapimizi, sigara kokan otel odamizi, doner ayrani dunyanin en lezzetli besini ilan ettigimiz dakikalari, cathedral isine girme kararimizi, kisaca isi gucu olmayan california'li amca olarak tanimladigimiz adama sabahin korunde kurbanda danaya girmek kavramini anlatisimi, bugday birasi bardaklarimizi, stadtmitte'yi bulamama ihtimalimize karsilik flughafen sormak icin ucak taklidi yapma denemelerimi, igrenc ucak yolculugumuzu ve bir daha sabiha gokcen'i kullanmayacak olmamiza neden olan olayi anlatacagim. hatta gorsel destegi bile alabilirim gerekirse ama simdi cok yorgunum..

az konusalim..

2008-12-03T11:57:00.000-08:00

tum insanlarin cenesini tutabildigi bir dunya dusluyorum. cok sey istedigimi sanmiyorum.

cokcok

2008-12-01T06:00:00.000-08:00

Bir hafta sonu kesfi olarak raflardaki yerini aldi cokcok. Acildigindan beri zaten onunden her gectigimde 'Burasi guzel bir yere benziyor.' diye dusunup sorusturmustum sagda solda. Iceri girer girmez maruz kalinan sarimsak kokusu nedeni ile ne yalan soyleyeyim yer olmasa cok uzulmeyecegim bir durumda birakti beni. Neyse ki beklemek uzere ciktigimiz ust kat o kadar da havasiz degildi. Yalniz biz yukarda beklerken, kalkmak uzere olan bir masa da icerdeki isinin fazlaligindan sikayet ediyordu garsona. Her neyse minderimsi seylerden olusan koseye gecip Mesrutiyet Caddesi'ni izlemek iyiydi, hostu. Masamiz hazirlandiginda asagiya inince yeniden bir sarimsak kokusu dalgasi geldi uzerimize. Bir koku ve mekan benzetmesi yapmak gerekirse bu acidan vapiano ile kapisabilirler. Neyse canim seveni vardir belki simdi sarimsak kokusunun, laf etmeyelim : ) Ust katta masayi beklerken yemek oncesi bir seyler icmeye karar vermistik ama asagi inene kadar gelen giden olmadigindan siparisi masada verdik. Zaten genel olarak bir yavaslik soz konusu idi serviste, ozellikle en son ceketlerimizi getirme kisminda da zirve yapti.

Yemeklere gelince.. Simdi buraya yazmak uzere yemegimin tam adini websitelerinden ararken siparisimin yanlis geldigini fark ettim. Bu durumda neden sogansiz sarimsaksiz seceneklerden birini istememe ragmen, geldikten sonra icinden tek tek soganlari ayikladigim ve sarimsak yedigim icin mide bulantisi cektigim de aciklanmis oluyor. Jumbo karidesli mungbean noodle yemis oldum niyetim kizarmis olanindan yemekti ama. Daha once hakkinda porsiyonlari kucuk yorumu duymus olmama ragmen bana gore gayet normaldi. Hatta fiyatlarini da uygun buldugumu soyleyebilirim Taksim'in tek Thai restorani oldugunu dusunursek. Epey yagliydi yemekler uzerimize sicratarak yedik ama lezzetli idi.

Acinin derecesini belirlemek icin minik kirmizi biberlerden lejantlar koymuslar menuye. Biberin kirmizisinin tonu arttikca daha aci, azaldikca daha az aci seklinde. Bana o kadar da aci gelmedi yemekler btw.

Icecek olarak bir suru sarap secenegini bana bu konuda eslik edebilecek kimse olmadigi icin elemek zorunda kaldim. Oysa ki 'Issiz Adam'dan cikmis olmamin etkisi ile canim cok kirmizi sarap icmek istemisti. Onun yerine bu aralar hep oldugu gibi icecekte tercihim Dark oldu, geceye de o sekilde devam ettim zaten.

Sonucta, sonunda zamaninda deri bileklikler, siyah sepultura t-shirtleri ile gezmis metalci genclerin 'Lombelico Del Mondo' esliginde dans etmesine vesile olan bir gecenin baslangici oldugu icin guzel bir tercihti diyebilirim.

levent arslan..

2008-11-30T14:00:00.000-08:00

olup olabilecek en guzel anma toreni idi sanirim. gercekten gidenler mi kalanlar mi daha sansli bilemedim... onca insanin orada levent amca icin toplanmis olmasi, herkesin evde tabaktan pianoya kadar ne bulursa calmaya calismasi, hep bir agizdan soylenen sarkilar, mevlid olgusuna karsilik icilen saraplar, birbirine cok duskun bir aile ve onlari seven insanlar..

ben hep hastane gunlerinde de bunu soylemistim. hatta seyi hatirliyorum can'in dogum gunuydu o aralar ve hem levent amcanin yogun bakimdan cikisini hem de can'in yeni yasini kutlayacagiz demistim. yanildim.. ama simdi biliyorum ki o gercekten herkesi goruyor gittigi yerden. hepimiz icin her zaman oldugu gibi iyi dilekleri var. beni soruyor yine canan'a hastanede oldugu gibi. evet belki mevsim apartmanindan taksi ile donuyorum artik beni birakacak bir passat olmadigi icin ama o eminim ki goruyor tum bunlari, biliyor ve seviniyor.

bu aksam tum kaybettilerim adina bir kadeh daha icip uykuya dalacagim. kimseyi unutmadim, unutmayacagim..

and the oscar goes to..

2008-11-28T15:34:00.000-08:00

evet bir takim burukluklara ragmen dogum gunu senliklerim tum hizi ile devam ediyor. dun de ablam elinde 4 adet zarfla cikageldi. hepsinde icerigine uygun olarak photoshoplanmis fotograflarimin yaninda bir de hediyemin ne oldugu yaziyordu. tabi ki maymun istahli bir kimse olarak hepsini acip icinden secme yontemini uyguladim ama zaten oyumu cektigim ilk zarftan yana kullandim.

her neyse bu yilin en yaratici odulu acik ara farkla, tam da sali gunu bir arkadasima asci olan kardesinin dunyanin en guzel meslegini yaptigini soyledikten, bilgi egitim'de yeni acilan mutfak kursuna baktiktan, kendileri henuz haberdar olmasa da tuna&canan projesinde cheesecake'leri yapma planlari kurduktan sonra; ablama gidiyor bana bir cin mutfagi kursu hediye ettigi icin. simdiden burnuma yemek kokulari gelmeye basladi, allahin sevdigi kulu dedikleri kimse benim sanirim.

sucluyum, biliyorum..

2008-11-27T12:08:00.000-08:00

bugun derimod'dan cikarken bir hesap yaptim ve elimdeki kutunun son 18 ay icerisinde aldigim 7. cizmeye ait oldugunu fark ettim.

simdi burada kendisinin dunyanin en guzel cizmesi oldugunu falan soylemeyecegim artik. surada iki hafta once aldigim mustemlerin de fotografini cekip hevesle saga sola gonderdigim gunler pek uzak degil. ama bu gercekten baska bir sey. soyle ki vitrinde kalan son cifti denerken, bir anda kirmizi coraplarimin etkisinden olsa gerek bir grup kadin pesimde dolanmaya basladi. sira ile nereden aldigimi, ayagimdakilerin kac numara oldugunu, topuklu/topuksuz olan baska modellerinin olup olmadigini falan sordular. ben de bir kac tanesine cizme danismanligi yapmis bulundum ama hic biri benimkiler gibi degildi, uzgunum..

neyse yine de allahtan paylasmayi bilen bir kimseyim. kasada 'hediye paketi yapabilir misiniz? kardesime aliyorum da' demeyi ihmal etmedim. tabi bu yarin cizmeleri giyecegim gercegini de degistirmiyor, vicdanimi rahatlattim sanirim sadece : )

vladstudio

2008-11-25T06:32:00.000-08:00

o kadar guzel o kadar guzel christmas wallpaperlari yapmis ki buradan beni kendileri ile tanistiran burcincansu'ya ne kadar tesekkur etsem azdir. baktikca icim aciliyor resmen. korkuyorum, surekli show desktop'a kayan mouse pointer sendromuna yakalanacagim diye.

roxy

2008-11-22T17:51:00.000-08:00

bir hafta icerisinde iki adet fazla geldi gercekten. ayrica gecenin bu vakti roxy donusu grey's acip kirilmis buruna hungur sakir aglayan baska insan evladi var midir gercekten??

deniz'in tgv-europe ile imtihani..

2008-11-20T14:58:00.000-08:00

su son uc ayda onlarca bilet pesinde kosup, gunu, saati, fiyati, konforu bilmemnesi ile ugrasirken sarf ettigim eforu hakkaten toyota corolla'nin direksiyonunda gosterseydim simdi gercekten degil paris'ten stuttgart'a gidebilmeyi aya, marsa falan gidebilirdim. o kadar iddialiyim.

kara liste

2008-11-20T01:37:00.000-08:00

bilenler bilir, bilenler dedigim eskiler bilir ki ne varsa eskilerde varmis zaten dun itibari ile yeniden anlamis bulundum. her yil dogum gunumu kutlamayanlarin girdigi bir kara liste vardir. 2000'lerden beri gelistirdigimiz bu olusuma ozenle her sene birileri girer cikar. bu yil gercekten herkes icin hayret unsuru olusturan iki isim listeye zirveden giris yapti. allahtan reader var degil mi gencler? en azindan buradan ogrenebileceksiniz.

simdi tabi ki bir iki kisi cikip bunun aslinda eskilerde kaldigini, iste yogun gundem maddeleri arasinda kimsenin kimsenin dogum gununu hatirlayacak zamani olmadigini falan iddia edebilir. bullshit diye karsilik veririm ben de. ben sevdiklerimin dogum gunu oldugunda o seneki plana bagli olarak belirli bir zaman dilimi oncesinden heyecanlanmaya baslarim. atacagim mesajin saatinden, icerigine kadar dusunurum. arayacaksam belirli bir zaman araligi belirler soyleyeceklerimi kurarim kafamda. zaten varsa bir etkinlik, kirk saat hediye dusunurum. cok mu ozen gosteriyorum? bence kesinlikle degil. zira dun butun gunum ozenle hazirlanmis mesaj, mail, arama, entry, wall post'u gibi seyleri cevaplamakla, hediye paketi acmakla gecti. demek ki neymis benim cevremde de boyle insanlar bariniyormus dogal olarak.

her neyse, eve geldigimde yasadigim saskinligi ve girdigim gulme krizini anlatmam mumkun degil. evin halinin fotograflarini cektim zaten, koyarim belki buraya bir ara. ev disinda ofis de epey sasirticiydi. hediyelerimi tanimlamak icin kullanilacak en uygun sifat her ne kadar kullamaktan hoslanmasam da 'cici' olacaktir. ilk kez dogum gunumde calismak bu kadar eglenceli oldu.

dunu gercekten benim icin ozel kilmaya cabalayan herkese cok tesekkur ediyorum, hayatimi seviyorum.

My Super Sweet 26

2008-11-17T03:49:00.000-08:00

ipsu yapti diye soylemiyorum, gorselim sahane oldu. kendisine hani mekan/tarih bilgisi dedigimde 'brief bana oyle verilmedi ama' dedi, hakli. iyice reklamci agzi ile konusmaya basladi zaten. her neyse dusundum tasindim ve bir cumartesi hatta bu cumartesi taksim'de urban'da kutlamaya karar verdim. urban is the new peyote zaten masallah herkes orada. boyle az insanli bir kutlama planladim ama bakalim kimler gelecek. genelde pek birbirini tanimayan arkadasim yok zaten de umarim masa masa gezmem gerekmez. cilgincasina bir kaynasma ortami da dusunmuyorum tabi ama bakalim..

let bygones be bygones

2008-11-14T14:11:00.000-08:00

bilmiyorum ya hakkaten.. kendimi lily gibi hissediyorum karsima da robin olarak burcin'i, ted olarak da ali'yi almisim gibi. bir de bu taksilerin gunun anlam ve onemine gore sarki calmasi nedir ya? kesin turkcellle falan anlasmalilar. insani mesaj atmaya/aramaya yonlendirmek icin hepsi. neyse ki bir kimse ile iletisim kurup kurmama kararsizliginda kaldigimda her seferinde kurmamayi seciyorum. pisman degilim olabilirim, olabilirim olabilirim..

parti karari

2008-11-13T14:35:00.000-08:00

bugun o kadar cok teen drama izledim ki, haftaya bir gun dogum gunumu kutlamaya karar verdim sonunda. artik adimin yazili oldugu pembe bir isikli tabelanin onunde cikip anneannem benim icin karaoke mi yapar yoksa arkadaslarim mucevherciden ayirttiklarimi mi kapar gelir bilemiyorum.

my super sweet 16 yerine my super sweet 26 olacak. allahim cok yasliyim : (

soyle(n)mek uzerine...

2008-11-11T15:11:00.000-08:00

bugunum tamamen homurdanarak gecti. gune how i met your mother'in 4. sezon 7.bolumu ile baslamis olmam bile kesmedi. gun icerisinde toplu tasima ile maslak'a gitmek zorunda kaldim. zaten bu basli basina bir sabir sinavi. yuruyen merdivende solda duran insanlar, metrodan inenleri beklemeden binmeye calisanlar falan yeterince kotuydu, hatirlamak istemiyorum. tek iyi yani iki tane turiste yardim ettim yolculugum suresince. sanirim insanin turist olarak en cok zorlanacagi sehirlerin basinda geliyor istanbul. kabatas yerine 4. levent'e gitmek gercekten aci verici olmali.

her neyse ntv toplantisidir, aksam roxy'de olma zorunlulugudur hepsi super gozumde buyudu butun gun. soylendikce soylendim ama hic susmadim resmen. artik benim en kibar tabiri ile 'ilginc' oldugumu soylemekten cekinmeyen bir arkadasim ile yedigim aksam yemegi suresince ve roxy'de grubu beklerken de sikayet etmekten cekinmedim gayet.

sonra bir anda sahneye kocani orkestar cikti. sahne onunde onlari bekleyen bir kalabalik olustu. ardindan muzik ile birlikte herkes gobek atmaya, sallanmaya, kipirdanmaya basladi. iste o anda hakkaten yeryuzunde muzikle ilgisi olmayan herhangi bir isi yapamayacagimi anladim. allahin 12 tane makedonunun o an o sahnede olmasini saglamaktan daha eglenceli baska bir is yok benim icin, uzgunum.

simdi aslinda bu post'u boyle vokalin haydi lilili yar soyleyisi uzerine bir cumle ile bitirip subject'e konuyu baglamak isterdim ama uzgunum, genelde basliktan bagimsiz yazilar yaziyorum. ne cok uzulmusum bu arada surekli uzgunum de uzgunum.

bir takim istekler...

2008-11-09T11:38:00.000-08:00

su aralar gayet basit isteklerim var. mesela bir konser aksami eve dondugumde les gibi sigara kokmak istemiyorum. ya da bir toplanti oncesi 10 dakikaligina insanlardan uzak bir kosede elimde kahvem starbucks'ta oturuyorken, onumdeki masaya herhangi bir sey icmeden sadece puro icmek icin insanlar oturmasin istiyorum.

geceleri misafir ettiklerimin sabah kahvalti hazirlamakta gosterdigi eforun tum insanliga ornek olmasini istiyorum. artik meryem abla mi, gul abla mi, gulsum teyze mi her kimse bir an once gelip temizlik yapsin istiyorum.

dogum gunumde calismak istemiyorum bir de.

o kadar.. bu kadar.. su kadar..

2008-11-06T03:07:00.001-08:00

su an tek istegim iki haftalik tatilim oncesi bir ay ucretsiz izne ayrilmak. tatilden donunce her seye sifirdan baslamak..

kontes ceketi

2008-11-03T03:57:00.000-08:00

biliyorum, bir kisim insan esyalarima isim takmami yadirgiyor. bir imac'in banu, bir macbook'un banucan, bir adidas ayakkabinin eylul olmasi her zaman aciklanabilir seyler degil. ama ne yapayim benim cevremde bilgisayarina mistik ya da ses kartina unal diyen insanlar var. biz boyle gorduk.

konu kiyafetlerime gelince de yeterince hassasim tabi her birinin bir kimlik ile anilmasi konusunda. prenses paltosu olsun, dunyanin en guzel gomlegi olsun hepsi bendedir. iste dun bu aileye kontes ceketi de katildi. kendisi musteri temsilcisi cizmesi ile birlikte dun yaptigim alisveriste icime en cok sinen parcalardan biri. fotografini cekip koyasim var buraya. o kadar sevdim. kontes ceketim benim canim benim canim benim : )

street view

2008-10-28T08:53:00.001-07:00

google bu ise bulastiginda ailecek ekranin karsisina gecip zamaninda kaldigimiz otelleri, gezdigimiz sokaklari heyecanla nasil izledigimizi hatirliyorum. daha sonra bu faydali eseri otel rezervasyonu yapmadan once de gayet severek kullandigimda, yine icimden google film cekse izlerim demistim.

bugun womex isleri dolayisi ile maps'i actigimda, seville icin de bu opsiyonun secilebilir oldugunu gordum. elimle koymus gibi o caddeyi, oteli, burnumdan oldugum demir kapiyi, dokulen esyalarimin sacildigi kaldirimlari buldum. su an tam o kapinin karsisinda duruyorum. son sabah nasil oradan cikamayisimizi, yerlerdeki kan lekelerini hatirliyorum. onunde yine kocaman bir otobus. kapinin tamamini, dolayisi ile orada bir insan olup olmadigini gormeye engel oluyor.

su an bunlara bakarken bile bu kadar kotu olacagimi tahmin etmemistim. iyi ki gitmiyorum.

evden cikmayi basarabilmek..

2008-10-24T15:35:00.000-07:00

bizim nedense ali ile boyle bir elimizin kolumuzun baglanmasi durumumuz vardi. ne zaman bulussak, bir sekilde evde big mac esliginde dizi izleyerek zaman gecirdigimizi daha once yazmistim sanirim. iste bugun ali'nin ozer bal'dan etkilenerek kurdugu 'hemen kararimizi verip agapia'ya gidelim deniz, yoksa yine sizin evde sonlanacak bu gece' cumlesi ile birlike ataga gectik. (bu arada yine yasaklanmis sitelerden birinde 'dusundugunu hemen yap, yoksa karar vermek zorunda kalirsin' ozlu sozununun kaynak belirtilmeden bir dizinin tanitiminda kullanildigi okumustum. aklima geldi. cok ayip.)

her neyse, bir guzel yedik ictik, ipek de geldi sonra. zorla balik yedirdik ona da, garip muzikler esliginde super iyi vakit gecirdik. ha sonra ne oldu ben eve gelip sinirden delirdim o ayri. hem bunlari yazmak icin siteye giremiyordum, hem de ev sabah biraktigim halinden cok uzaktaydi. simdi sakin kafayla dusunuyorum da diyarbakir bla bla mahkemesinden banane yani. tam boyle evet iste bu nedenle bu ulkede yasamamak lazim derken, bir arkadasim yazmis su dakika buradan kacma yollari ariyorum diye. gitmek lazim hakkaten. gitmek demisken, su yunanistan turu gercekten iyi gelecek. umarim bir an once ne zaman gidecegimiz belli olur : )

parov stelar vardi bir de bu aksam nedense hep nicola conte ile karistiriyorum kendisini. o da bu aralar burada galiba. hatta animal collective de bugundu di mi ya? haybinkunduz.

ups and downs

2008-10-22T04:14:00.000-07:00

dun dort kadikoylu stadin onunde bir taksinin icinde mahsur kalinca, icimizden biri 'hangi takim olursa olsun, evinde oynadigi maclarda kazanamasin istiyorum' dedi. ha dun fenerbahce tabi ki yenildi ama o trafikte bir de yendikleri zaman kalmayi dusunemiyorum, taksinin tepesine cikip ziplayan taraftarlarla falan hakkaten hos olmazdi. sonucta stadin oradan eve kadar yuruduk. oncesinde avantgarde muzige maruz kalmamis olsam belki gercekten bu yuruyus hosuma gidebilirdi ama 'bitse de gitsek' oldum.
zaten dun aksama dair 'ne umdum ne buldum' demek istiyorum. musamba performansini gormus olmam inanilmaz zaten onca kendimi seralayacagim 'muzigin yarattigi hapsolmusluk duygusu'na performans yapacagim geyiklerimden sonra. ha bir de sanat yonetimi mezunu olacagim bak, cik cik cik!

oglen epeydir gormedigim bir arkadasimla yedim, gercekten bir saat boyunca ikimiz de isimizden yakindik sadece. bu kadar cok konustukca bazi seyleri buyuttugumuzun farkindayim ama mutsuzum. yapabilecegim bir sey yok bu konuda. a tabi isinden gucunden memnun olabilmek adina bir caba gosteriyor musun diye sorsan, tabi ki hayir yanitini veririm sana..

haftaya 6 ayligina falan yesil pasaport sahibiymisim gibi olacak. bu sefer 90 gun kalisi da kullanmak isityorum lutfen, bos gecmesin bir tek gun bile.. en azindan bu arada tum bunlarin aradan cikmasi iyi oldu. gerci dun uc kere emniyete uc kere de bankaya gitmem gerekti, canimdan bezdim ama en azindan bes senelik uzattim, bes sene sonraya allah kerim diyorum. tam bu esnada kapima kadar gelen strasbourg biletim ile nese doluyorum. bekle beni cukulata fabrikasi here i come!

annemin dogum gunu gecti bu arada. anne staminasi ile ilgili bir seyler yazacaktim buraya gecenlerde ama toparlayamadim tabi ki. ne kadar yazarsam yazayim yeterince iyi ifade edemeyecekmisim gibi geldi annemle ilgili herhangi bir seyi bile. annem ya, canim annem. cok sansliyim bu konuda nazar degmesin pls tsk kib

gecen hafta hayatimdan dort gunu amacsiz bir sekilde yedigim sirada, epeydir izleyemedigim filmleri de izledim. artik ftv dersleri beni sinemadan ne kadar soguttuysa dort senedir anca kendime geliyorum resmen. bir suru de dizi izledim. hatta az sonra da how i met your mother'in dun izleyemedigim besinci bolumunu izleyecegim. bu konuda dikkat ettigim bir sey var ki o da resmen himym ile buyuyen bir nesil olarak tanistigimiz her insani degerlendirirken yeterince supheci yaklasmak yetmiyormus gibi 'hikayesi cocuklara anlatilablir/anlatilamaz' maddesi de koyuyoruz artik. amerikan dizileri ozentisi genc olduk ciktik allah kahretmesin bizi. true blood da ne kotu gidiyor ya, daha ne kadar sans verebilirim bilmiyorum yani..

kadikoy'u seviyorum..

2008-10-16T15:24:00.000-07:00

bir takim ruh hastalarinin kadikoy'den tasinmasi ile birlikte resmen son bir kac aydir sokagimi yeniden kesfediyorum. herhalde yedi senede gitmedigim kadar cok yere gittim son zamanlarda. tabi bunun bir nedeni de yavas yavas arkadaslarimin yaslanip sakin bir hayati secerek, anadolu yakasina tasinmaya baslamasi. herkes gunun birinde moda'daki yasli nufusa dahil olacak : )

her neyse, bugun de 'guzel kadikoy'umuzde bir aksam' etkinlikleri cercevesinde agapia garden'a gittik. yanlis anlasilmasin hemen evin kosesindeki agapia degil, bizim sokaktan devam edince yol asagi kivrilmadan solda. kendisini secme nedenlerimizden biri sessiz, sakin, ferah olmasi diger nedeni ise sureyya'ya olan yakinligiydi. hakkaten de ne bir sigara dumanina ne de ugultuya, gurultuye maruz kaldim. sakin sakin oturduk ictik, gayet de 12 somethingde evimdeydim. gece saat 9'dan sonra kadikoy'de hayatin durmasina uygun bir sekilde mekan bosaldi, 12'ye dogru da mutfagi kapatacaklarini bildirdiler. garsonlara, servise falan da gecer not verdim ben. calisilmis ve olmus diyor bu aksamki lezzet duragi programimizi da bu sekilde sonlandiriyoruz.

turk usulu patlama

2008-10-15T07:34:00.000-07:00

hemen yani basimda oturan evsiz teyzeden yayilan sidik kokusunun midemi bulandirmasi nedeni ile ust katta munazara turnuvasindan yeni cikmis liseliler ile birlikte gecirdigim ve 'gencler, ben de munazara takimindaydim lisede. what's up?!' deme istegi gibi zar zor bastirdigim yaslilik belirtileri ile sonlandirdigim vapur yolculugumdan sonra her zamanki guzergahimdan ilerlerken kafasinda baret uzerinde parlak bir yelek bulunan amca tarafindan 'evet bu yolu kullanmiyoruz, kapadik patlama yapacagiz' diyerek durduruldum.

once yolumu degistirmeme neden oldugu icin bir miktar gicik oldum bu kimseye ve fakat etraftaki kalabaligi gorunce siradan bir cevirme ile karsi karsiya olmadigini anladim ama anlayamadigim bir patlama olacaksa etrafta neden bu kadar insanin dahasi neden bu kadar cok coluk cocugun bulunduguydu.

haldun taner'in arkasindan dolasip uc puan almayi beklerken bu sefer de konservatuvar girisindeki guvenlik gorevlisinin haril haril insanlari disari cikarttigini gordum. rotami besiktas iskelesine dogru cevirdigimde ise etrafa dogru ellerinde enstrumanlari kosan cocuklara rastladim. bu sirada tabi ki kosmaktan hoslanmayan bir kimse olarak sadece hizlica olay yerinden uzaklasiyordum. olsem bile kosmamis olacaktim ama degil mi? :P

her neyse beklenen patlama besiktas iskelesinin onunde yakaladi beni. artik metro insaati ile mi ilgili yoksa konservatuvar binasina yapilan bir ihbarla mi ilgili bilemesem de kadikoy meydani gibi olup olabilecek en kalabalik bolgelerden birinde 'police line do not cross' tadinda bantlar cekilmeden insanlarin oraya buraya kosmasina neden olan bir guvenlik onlemi uygulanmasina anlam veremiyorum. hadi ben dunyanin en havali insani olarak kosmayi reddedip elimde semsiyem ruzgara karsi saliniyordum da o minik yavrucaklar elde keman kosmak zorunda mi yani? hele bir de kulaklarini kapatip binanin onunde bekleyenler vardi ki, gercekten ancak turkiye'de olur boyle seyler diye dusundum.

uc bes dakika daha bu meseleye kafa yorduktan sonra, 'aksama arkadaslarim gelecek ya evde mi yesek disarda mi?' diyerek dunyevi problemlerime geri dondum..

lorem ipsum

2008-10-14T15:01:00.000-07:00

ben kardesimi ozledim : (

cok calismam lazim cok

2008-10-13T03:02:00.000-07:00

gercekten su anda calismak yerine bilegimde utanc damgasi ile uyandigim cumartesi sabahina giden cuma gecesini anlatmak istiyorum cok. ama artik buna da 'hatta usenmeyip fotograf koysam' demeyecegim zira usenip koymuyorum iste belli.

o degil de benim icin yapilabilecek en son tanim herhalde 'dunyanin kendi etrafinda dondugunu dusunen biri' olmaliyken, bu kadar sacma sapan muhabbetlere maruz kalmak tamamen kendi salakligim aslinda.

soz bir iki gune kadar surayi bi elden geciricem duzenliycem postlari. soz.